Çocuk ruhunuzu öldürdünüz mü? Yaşımın insanı gibi görünmeliyim, sözüm geçsin diye daha sert olmalıyım maskesi takındınız mı? Ya da mutlu olduğum her yerde o ruhu çıkarırım der misiniz? Gülmelerinizi ne biçim gülüyor diye kısıtladınız mı? Kocaman kadın olmuş hala salıncağa biniyor diye yadırgandığınız için küstünüz mü? İçinizden geldiği gibi yaşamayı kendinize layık gördünüz mü? Yoksa hayatının koşuşturması ve sorumlulukları sizi koca bir insana mı çevirdi? Siz hangisisiniz?
Aslında hayatım boyunca susmaktan olmayı seven bir insan olmadı hep enerjik neşeli insanlarla sohbet etmeyi seven birisi oldum Ama ne yazık ki bazen hayat içinde hayat dışında yaşadığımız sorunlar bizi bu noktaya getirebiliyor. Ama ben her zaman her koşulda halimize şükretmek gerekiyor çünkü bazen öyle durumlarla karşı karşıya kalabiliriz ki önceki halimizi şimdiki halimizden daha çok arayacak duruma gelebiliriz O yüzden her zaman için en güzelini en olumlusunu düşünmek gerek.
Kendimim. İçimden o an ne yapmak geliyorsa onu yaparım. Ağlamak, duygularımı doya doya yaşamak istersem bunu yaparım. Dışarıda olup olmamam, insanların bana bakıp bakmaması umrumda olmaz. Gülmek geldiyse içimden gözümdeki yaşın kurumasını beklemez, gülerim. Şunu unutmayalım, her çocuk bir tebessümü hak eder. İnsanlara göz yaşımızla dokunamayız. Ama bir tebessümle hayat kurtarabiliriz.
Ne kadar yogun olursam olayim cocuk ruhumu öldürmedim.
Hala Topaclarim var arada oynarim hatta cocukluk oyuncaklarim dahi vardir. Ogullarim geldigi zaman birsuru aktivite yapariz. Mesela Kucuk oglum uzaklastigi Zaman SIPAAA derim hemen doner gelir :)
Çocuk ruhu insanın gözlerine yansıyor. Bunu kaybetmeyen ve hala barındıran insanlara denk geliyorum, mutluluk verici. Biz kaybettik ama birileri kazanmış.
Dışa yönelik çok soğuğum, fakat tanıdıkça neşeli tarafımı ön plana çıkarabiliyorum. Belki şüphelerim, güvensizliğim, tedirginliğim beni geri planda tutuyor olabilirim.
Çocuklarıma hep derim. Bugün varım yarın yokum ama size kalacak hatıralar yeter diyorum. Babaların gerçekten de yaşı kaç olursa olsun evde muhakkak onlarla çok zaman geçirin. Oyun olur eğlence olur. Onlar büyüseler de siz onlar için hâlen aynı yaşta ki Baba' sınız.
Bir Baba' nın en büyük mirası onlara güzel ahlâkı ve mutluhuzur dolu anılarıdır. Büyüdüklerinde ya da siz bu hayattan ayrıldığınızda bir fotoğraf albümü yerine her güne ait mutlu anılar bırakın.
mutsuz ama yüzünde kocaman gülücükle gezip her b. ka gülen biriyim mutsuzluğumu kamufle ediyorum ama kendimle baş başa kaldığımda (özellikle geceleri) kaygı ve endişe patlaması yaşıyorum sorunları bastırmak pahalıya mal oluyor
Yerine göre somurtkan, yerine göre neşeli. İşteyken çok somurtkan oluyorum. Okula gittiğim zamanlarda okuldayken de hep böyleydim. Ama tanıdığım insanların yanında neşeliyim.
Başıma çok büyük bir trafik kazası geldi tek gözümü kaybettim sağlığımdan oldum ama yinede önceki neşeli yüzüm hiç somurtlanmadı çok şükür herşeye rağmen yaşamak güzel