Kabullenmem gereken bir şey var sanırım. Birazcık sancılı oluyor, gönül ya hep umut doğurmaya çalışıyor, ama emin değilim. Öylesine karışık ki, belirsizlik bu durumda mahvediyor. Bende; ya uzun sürüyor tıpkı bu yukarıda son kabullenme serüvenimde olduğu gibi, ya bir anda oluyor. Nasıl oldu diyorum, hiçbir şey anlamıyorum o zamanlarda. Bu kabullenmek bende bırakılmışlığı tetikliyor. Derin hasret ve yalnız kalmış bir çocuk gibi. Tuhaf tam olarak böyle hissettiğim bir çocukluk hatırlamıyorum. Belki çok kırılıyorum ama geçiyor. Öyle geliyor böyle geçiyor dünya 😃
Geçmesi gerekiyor. Olaylar bitiyor sadece izleri kalıyor ruhumuzda. Kabullenmek zorunda olduğumuzu farkedince tırmanıyor hissi oluyor sonrasında ise bir süre sonra bırakıyorsun ve yokuş aşağı iniyorsun bu teslimiyet oluyor. Bilinçli veya bilinçsiz 😊
Kabullenmek çok zor , fakat sonundaki rahatlık hissine değer.
Hatta insanları olduğu gibi kabullenmek belki de en zor olanı, ama bunu basarabilirsen artık canın daha az yanıyor. Gelen hiçbir şeye sasirmiyorsun , beklentili olmuyorsun, bu kişi de böyle bunu da böyle kabul ettim deyip kafana olabildiğince az şey takmis oluyorsun.
Oldu hem de öyle bir oldu ki bir daha arkama dönüp bile bakmadım , sanki beynim ve kalbim tamamen sildi herseyi, yenilendim , biraz daha büyüdüm ama en acısı da bir daha hiçbir insana duygularımı açacak kadar güvenemedim. Şimdiyse benliğimle barışık , sadece mutlu olmak isteyen bir ben var.
Bir yeniliş bir dibe batış. Ancak sonrası bir yeniden doğuş 🌼 acılar insanı güçlendiriyor en güzel örneği. Kendimize tutunup var olmak gücümüzü kendimizden ve inancımızdan almak en büyük ders be mutlu sana 🫶🏻diğer konuya gelirsek acı değil, tecrübe ve nasip olacaksa zamanı var yeniden sevip yeniden güveneceksin umut hep var 🕊️✨
Yeni bir üye etiketi açılsın, üstad vb bir adı olsun. Sitede iki kişiye de bu etiket verilsin. Biri size verilsin diğeri müteselli hocamıza verilsin çünkü sorularınız çok kaliteli, çok güzel.
Kabullenişlerim oldu tabi ki. Geçtiğimiz 6 Şubat depremlerinde birçok akrabamı, arkadaşımı kaybettim. Enkaz altında öldüler
Yaşarken içimizde, kalbimizde ölenlerin ölümünü kabullenmek kolay ama toprağın aldıkları insanı derinden üzüyor bazen
Bu ne güzel bir övgüdür çok çok teşekkür ederim yüreğinize sağlık 🙏 mekanları cennet olsun 😔 sizlere, yakınlarını kaybedenlere Rabbim bol sabırlar versin. Yakınlarımız olmamasına rağmen yüreğimizi titreten hepimizi derinden sarsan bir olaydı tekrarını göstermesin inşallah Allah 🙏 yaşarken bir telefon uzakta olduğunu bildiğimiz kaybedişlerimiz, toprağa verdiklerimize asla ulaşamayacak olmamız çok acı. Yüreğinize ferahlık diliyorum 🙏
Bazı savaşları, kaybedeceğimi bilerek sürdürdüm. Sonunu biliyordum ama değiştirebileceğime inanıyordum. Yenildim ve kabullenmek zorunda kaldım.
Değiştirmediğim şeyleri kabullenmek zorundayım. İnsan her aklına koyduğunu yapamaz, yapamıyor maalesef. İnsanın gücünün bir sınırı var. O sınırın ötesine geçemiyor.
Bu durumda kabullenmek ve ehvenişeri seçmek, en iyi seçenek oluyor.
Yani zor oluyor bazı şeyleri kabullenmek ama insan her şeye alışıyor. Yalnızlığa bile alışıyor insan. Böyle bazı şeylere maşallah desekte bazen içten içe özeniyor. Sonra önümüze bakıyoruz. Sonra kabulleniyoruz ve düşünmemeyi tercih ediyoruz. Daha çok yıpranmamak için
Bizler cüz-i iradeye sahibiz. Gücümüz neye yeter ise o kadarına rıza göstermek gerekir.
Hayatta bir şeyleri değiştiremiyorsanız hakkımız da hayırlı olan da o dur. Bu kabullenilten öde rıza makamına rıza olma ve tefekkür etmektir. Allah var Gâm yok demek sûkut etmenin en güzel hissiyatıdır
Cok güzel bir soru tebrik ederim. Son zamanda bazi konularda fazla israrli ve direnisli oldugumu fark edip kabullenmeyi sectim. Sorunlarim cözülmedi hic birisi ama degisen su ki, kendimi teslim ettigim icin Allaha güvencim artti. 🌺🙂↕️
Teşekkür ederim.🙏 En güzeli teslim olmak. Olacak olan oluyor bir şekilde nasipte varsa, yoksa olmuyor, en güzeli yaradana sığınmak 🕊️ çok sevindim adına 🤍
Her kabulleniş bir yumrudur insanın boğazına ve sabahı olmayan gecelerin kendi içimizdeki sabahıdır. Heybemize bize düşeni alıp yola devam etmek durumundayız.
Kabullenmek istemiyoruz sanırım bazı şeyleri, her olaydan az çok ders çıkaran biriyim ama aynı hataları, yanlışları yüzlerce kez yapıyorum. Hata olduğunu biliyorum ama yapıyorum işte. Refleks olarak niteliyorum bunları, egel olamıyorum.
İnsanız hataya meyilliyiz. Hatalarımızla kendimizi sarmalamalıyız. Bilinçaltı garip bir yaradılış. Geçenlerde bir yazı okudum. “İçindeki savaşçıyla münakaşaya girme o bunu hissedecek ve yenmek için elinden geleni yapacaktır.” Diye. O yüzden ders alman gereken vakit gelmemiştir belki.
Bižim. dışımızda gelişen, her zaman çözemediğimiz sorunlar oluyor muhakkak bu durumda. da bunda da benim göremediğim bir hayır vardır deyip kabullenmek en makulu..
Kabullendim razı oldum kadere herşeye hayırlısını versin Rabbım diyip yaşıyorum hayatı
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Herşeyi kabulleniyor insan. Hayat kabul ettirmek zorunda bırakıyor çünkü. Başka seçenek sunmuyor. Kabullenmeyenler hayatın seçenek sundugu şanslı azınlık
İstemediğine de emin olamıyorum ki. Bana böyle hissettiriyor ama hep de beni suçluyor senin yüzünden sen söyle davranıyorsun böyle yapiyorsun şeklinde. Sana bir şey sorabilir miyim bu konuyla ilgili
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Cinsel Yaşam 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Kadın Emeği 
Özel Günler & Hijyen 
Dünya Kupası 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
u 
u 
