Erkeklerden korkuyorum anksiyete başlamış olabilir mi?

Yanlış anlaşılma yüzünden zorbalık yaşadım.

Yaşadığın bu durum tetikliyor büyük ihtimal. Aynı şeyleri tekrar yaşamaktan çekiniyor olabilirsin. Sevdiğin insanlardan başlayarak korkunu yenebilirsin. Tanıdık yüzlerle daha rahat atlatırsın. Ondan sonra gerisi kendiliğinden gelir. Geçmişe bir sünger çek ve önüne bak. “Zorbalık” kötü bir durum ama bunun üstesinden gelebilirsin. Herkes aynı değil.

Eskiden daha azdı. Normal espiri şeklinde konuşursam geçiştiriyordum. Bu gün 3 yıldır tanıdığım iki erkeği rahatsız olduğum bir şeyi söylerken ellerimi koyacak yer bulamadım. Birkaç gün önce de zorbalık yapan geçmişte kalmış birisini gördüm onunla göz göze geldiğim zaman sanki daha kötü oldum. Bu gün çok tanımadığım ve hareketli espiritüel bir erkek ile konuştum ve korktum çok gerildim. Gittikçe kötü olduğumu düşündüm

Geçmişteki kişiyi görünce tetiklenir ister istemez. Gittikçe kötü oluyorum diye düşünme. Bazı durumların geçmesi zaman alabilir ama illa ki geçecek. Dediğim gibi çevrendeki sevdiğin, tanıdığın erkeklerden başla konuşmaya. Zamanla “Ben buna mı geriliyordum?” diyeceksin. Biraz kendine zaman ver.

Sevmiyorum korkuyorum konuşmak istiyorum benim de bazı erkek arkadaşlarım olsun istiyorum ama zihinlerinin en pis yanını biliyorum.
Sevmedikleri kişiyi rahatsız etmek için ne kadar düşündüklerini bundan nasıl zevk aldıklarını biliyorum. Karşıdaki kişinin sesini sevmemelerinin bile yetiğini biliyorum. Çok canım yanıyor. Düşündükçe aşamıyorum. Kendimi korumam gerekti diyorum bir şey söyledikleri zaman daha da öfkelenmeliydim diyorum. Sonra bana neden bunu yaptılar diyorum.

Çevreme anlatamam bu kadar zarar gördüğümü etkilendiğimi anlatamam ne okulda ne dershanede söyleyebilirim bu sefer güçsüzmüşüm gibi algılarlar aileme söylesem inanmazlar çevreme söylesem daha kötü. Kaldım böyle sıkışık bir yerde farkındayım bir şeylerin aptalda değilim kendime öfkeliyim korkumu belli de etmemeye çalışıyorum insanlar öfke zannediyor zaten gerçekten kimse inanmaz. İçimden bu derdi söküp atamıyorum. Her şeyi kendim hallettim ama bunu halledemiyorum..

Lise yıllarımda ben de zorbalık yaşamıştım. Hem de hemcinslerimden. O zamanlar arkadaş çevrem yoktu. Arkadaş edinmeye korkuyordum senin gibi. Üniversiteye geçince oldu ama. Ben de eskisi gibi değilim gerçi. Hayatta kırılma noktaları var ve o noktaya geldikten sonra eskisi gibi olamıyorsun. Ama yeni halini de sevmelisin. Başına gelen kötü durumları düşünmemeye çalış. Allah’a havale et ve önüne bak. Düşündükçe kendini yıpratırsın.

Affetmem. Tanrı affeder ben affetmem.

Sana affet demiyorum ama düşündükçe kendini yıpratırsın. Onlar umursamıyor şu an mesela. Onlar hayatına devam ediyor. Üzülen sen oluyorsun. Bu döngüden çıkmalısın.