Karşınızdaki kişiye kendinizi ifade etmeye çalıştınız mı hiç, yoksa pes mi ettiniz?

Günümüzde empati yapmayı insanımıza öğretemedik. Herkes "ben doğruyum, ben haklıyım" dedi. O yüzden herkesi kendi haline bıraktık, haklı ya da haksız.

Ben arkadaşlarım, ailem dahil olmak üzere herkesi anlamaya çalıştım. Empati yani. Ama nedense kimse benimle empati kurmak istemedi. Anlamaya çalışmadı. Benim gülüşlerimin, güçlü ve sabırlı davranışımın altındaki o güçsüz, ağlayan kızı görmedi. Görmek istemedi. O yüzden çok da umrumda değil. Kafaya takmıyorum. Kötü de oldum, kibirli de oldum, bencil de oldum. Kimseye dokunmadan, zararım olmadan kendi köşemdeyken herkes bana saldırdı.

Çünkü içten içe zayıftım. Dışardan savunsam da kendimi içimdeki o küçük kızı savunamadım. Öldürdüler onu.

Dikbaşllıyım evet, insanlar sağolsun.

İnsanlar beni kukla gibi oynamasın diye böyleyim zaten.

Ben kendimi koruduğum bildiğim sürece değil kukla gibi oynamak, dokunamazlar bile. Ben kendimi korurum merak etmeyin. Beni düşünmeniz gözümü yaşarttı ama düşünmeyin böyle düşünecekseniz. anladığım kadarıyla düşünceleriniz hala sabit, biblo gibi.