Aslında patavatsızlık ve açık sözlülük birbirine o kadar da benzeyen şeyler değil. Hatta aralarında çok keskin bir çizgi var. Açık sözlü insan, üslubunca lafını esirgemez. Sorulan sorulara gerçekten düşündüğü şekilde cevap verir. Fikri sorulmadan ya da ihtiyaç olmadan konuşmaz. Fakat patavatsız insan olur olmaz yerde konuşur. Olur olmaz laflar eder. Haddi olmayan şeylere müdahelede bulunur, can sıkar.
Kalp kırmamak ve yalandan kaçınmak, açık sözlülüktür yani dürüstlük. Ağzına geleni, süzmeden düşünmeden söylemek ve kaba sözler kullanmaktan kaçınmamak da patavatsızlıktır
Her doğru her yerde söylenmez sözünün manasını bilmeyen kimse. Ortamın rengine göre, insanların moralini ve ağzından çıkanı duyduğunda ne hale geleceklerini düşünmeden, hatta bazen konu ile ilgili olmasa dahi saçma sapan bir şekilde kimsenin merak etmediği gerçekleri söyleyen kişi.
Patavatsız kelimelerini gelişgüzel kullanan deyimi yerinde olmayan cümleler kuracak şekilde yüze söyleyen genelde de sır verilemeyen ağzında bakla ıslanmayan kişiler, açık sözlülükse gördüğü gibi naklen konuşan ve ifade edebilen insanlardır.