Yaşamak istememek duygusuna kapılıyorum, neden böyle oluyor?

Kırgın değilim, hiç kimse sorumlu değil yaşamamak istememden. Bu s'ktiğimin dünyasına gelmeyi ben istemedim ama istemeye istemeye yaşamayı seçen benim. Evet yaşamayı seçiyorum ama istemiyorum. Hala bir umudum olduğundan değil, hiçbir şey daha iyi olmayacak biliyorum. Ben daha mutlu bir insan olmayacağım, hiçbir zamanda olmadım sanırım. İnsan çaresiz kaldığı zamanlarda hayatını duraklatmak ister bazen. Kalbi ağrıyorsa bilincinin bir süre kapanmasını diler. Bir kaç günlüğüne komaya girsem, çıktığımda bu acı geçmiş olsa veya bir çare bulsam veya katlanma gücüne sahip olarak uyansam düşünceleri geçer aklımdan. İşte bu anlarda yaşamak istemiyorum derken buluyorum kendimi.
Yaşamak istememek duygusuna kapılıyorum, neden böyle oluyor?
Cevapla