Kişilik & Karakter konusunda 204,3b cevap paylaştı.
Beni üzen duygular kalıcı olur. o sorunu çözmeden mutlu olamam ve üzüntüm geçmez. olumsuz durumlarda anlık olur bazen bu gibi durumlarda da psikolojik olarak kötü hissederim zaman tanırım kendime
Herseyden uzaklasırım, çekerim kendimi imkan dahilinde en sevdiğim beni mutlu eden seyi yaparım eger bu acı veren bi ayrılıksa yaptıgı kötü seyleri hatırlarım agır bastıkca müzik dinlemem o dönemde, beni tanımayan karsı kişilerle görüsürüm gizlice kimliğimi acık etmeden biraz dağıtmaya calısırım kendimi cok yavaşta olsa düzelirim ben gibi 20 gün oldu bu hesabı açalı peki neden😔 Ayrılıkların en zoru gönülden kırılıpta ayrılmaktır, kırılmıssındır, gücüne gitmiştir ama soğumamıssındır yoklugunda sogumak koyar insana, sessizce ceker gidersin aklındakiyle, yanlızlığına, burdaki insanların her sorusunde kendimden bir cvp var
Olayları sıcağı sıcağına yaşadığım ilk gün tüm o olumsuz duyguları dibine kadar yaşarım … İzin veririm tüm olumsuzlukları hissetmeye… Ertesi gün olumsuz hissettirecek tüm durumlar, ortamlar ve senaryolardan tamamen uzaklaşır.. Yolumu çizer önüme bakarım..
Gerçeklik bunun üstesinden geliyor. Kendi olumsuz düşünceleri de yansıyabiliyor insana ve bunun gerçek olduğunu bilip, gördüğü zaman kabullenmiş oluyor. Aslında kabullenmekten geçiyor yani.
Zamanla siyrilirim. bir sarsinti yaşarım duygularımda ve algilama olarak sıkışmış hissederim güven kaybı yasamissam veya onurum kirilmissa vs işte bu duygularımı rahatlatmak için başka şeylere yönelip başka yerden teselli ve güç alırım. Ama. mutkaka altarmatif şeyler bulur denerim. Ama en çok roman satın alırım kitapcilardan çıkmam. Parasal olarak tüm cebimdeki zirnaga kadar kitap alarak rahatlarim eğer gideceksem tatile bir otelde romantik rahat bir gece geciririm kendi kendime. ya da partner bulurum . Eğer caneze yakindan birisi ise yaş surecini muhahakkak yasarim aglarim zirlarim. Daha çok yaptığım seyler olabiliyor yazsam sığmaz ya.
Devamlılığı olan duygular, durumlar ise içerisinden sıyrılmak pek mümkün olmuyor. Sadece anlardan ibaret ise o an o duygunun yoğunluğunu yaşayıp sonrasında normal hayata geri dönüş yapmak zor olmuyor.
Yalnız kalmak iyi geliyor bu durumlarda. Bir şarkı açıp takar kulaklığı yalnız bir yürüyüş yaparım, ya da kitap okurum böyle böyle kafamı dağıtırım. Hem düşünme fırsatı da oluşur..
Kabul ederek. Nasıl oldu neden oldu neden ben diye sorgulamak yerine önce yasımı tutar acımı yaşar içimi sogutur sonra da başka bir yol çizip yoluma devam ederim
kurtulamıyorum maalesef çünkü o insan kılıklı yaratıklarla aynı evde yaşıyorum bir süre psikolojim bozuldu ailemin evindeyim şuanda ama atlatamıyorum böyle insanlarla iç içe yaşamak çok zor ve bunaltıcı hep mecburluktan işte...