Hangi duygunuzu şakaya vurarak geçiştiriyorsunuz?

Ah ah üzüntü... Şaka da değil en gülücük saçan kişi oluyorum. Çünkü duygumu onlar hafife almadan gizliyorum, kaçırıyorum en derinlere kendime gömüyorum. Çalıkuşu dizisinde vardı sanırım, sadece kendini ilgilendiren kötü haberi aldığında çevresine gülücük saçmıştı sonra parmağına ufak diken battığı zaman hüngür hüngür ağlamıştı. Benimde kalkanım her daim gülen yüzüm. 🙂

Öfkemi olduğu gibi yansıtıyorum müsebbibine. Korkuyla zaten işim yok. Sevgi ve mutluluk nadir hissedilen duygular. Onların da şakası olmaz bence. Geriye kaldı üzüntü. Üzüntüyü paylaşamıyoruz mutluluk gibi. Kendi içimizde yaşıyoruz çoğu zaman. Çok fazla yara açmasın diye şakaya vurmuşluğum çok olur bu yüzden..

Üzüntümü paylaşmayı hiç beceremedim, gülerek şakalaşarak üstünü kapattım hep. Bugüne kadar bir insanla dertleştiğim ne görülmüştür ne de duyulmuştur. Tezatlık olarak da iyi dert dinleyip uygun tavsiyeler verdiğimi söylerler hep.