Kendimi çöpten bile değersiz hissediyorum, bu his nasıl geçer?

Canım benim.. Okurken kendimi okudum sanki, ben yazmışım gibi okudum yazdıklarını. Soru başlığı zaten dikkatimi çekti ve sorunu saklamıştım dönmek için, ne zamandır aklımdaydı soruna gelmek. "Kendimi çöpten bile değersiz hissediyorum" söylemin içimi delip geçti. Ben de bu hissiyatlar içindeydim vakti zamanında. Kendimi mikrop gibi hissetmiştim, daha doğrusu öyle hissettirdi şeytanın birisi, öyle hissettirenler hep oldu bana. Nasıl bir his olduğunu çok iyi bilirim, kendini mikrop gibi hissetmek berbatça bir his. Sevilmeden, itelenerek büyüyen insanların hissettiği bir hissiyat. Sorun şu canımın içi aslında biz kendimizi sevmedik ve sorunlu ebeveynlerle büyüdük, sevgiye sevilmeye aç ve hasretim kaldık, nerde bir sütü bozuk var, vampir var, onu çektik karşımıza, adam gibi adamları değil. Kendimizi sevmediğimiz için sevilmedik, kendimizi sevilmeye layık görmediğimiz için. Balım aslında herkesten ziyade biz layığız sevilmeye, bir damla sevgi dileniyoruz resmen, bunu da sevgiye aç olan yanımız yapıyor, senin yaşadıklarının yaşadığını yaşadım defalarca, arkadaş sandığım yılan etmediğini bırakmadı bana, manipüle etti, annem zaten dinlemiyordu beni, sevgisiyle doyurmuyordu, sen haksızsın diyen bir anne, halbuki haksız olan ben değildim, böyle diye diye bana kendimi suçlu hissetmeyi öğretti annem, neyse canı sağ olsun, anadır. Her zaman hediye alırdım o arkadaş denen sinsi yılana, o diğer arkadaşına hediye alıp bana almazdı, zoruma da giderdi, demek akıl ediyordu hediye almayı, bana gelince gerek görmüyordu, beni mutlu etmeyi çok görüyordu bana. Ona aldığım hediyeler yüzümün gözümün sadakası olsun, bana yaptıklarının cezasını çekti karaktersiz leş lakin o mikrop gibi hissetme hissiyatından epeyce bir süre sonra kurtulabildim.

Biz neden hep insanlar için verici oluyoruz çiçeğim? Daha çok sevilmek için mi, halbuki alma verme dengesi mühim bir unsur ve karşılıklı olmalı, hep verirsek kullanılan ve sömürülen oluruz, sevilen saygı duyulan olmayız, sınır çizmeyi bilmeliyiz, sınırlarımız korur bizi. Bize değer vermeyene değer vermeyelim, işte canım bu da bize kaybettirir, niye bize değer vermeyene değer vereceğiz ki.

Başkalarına yatırım yapmak yerine kendimize yatırım yapalım. Kendimizi iyileştirelim.

Herkesten çok, en çok kendimizi sevelim, kendimizi güçlendirelim. Bir insanla sadece bize değer veriyor diye sevgili olmayalım, kendi hislerimize de önem verelim.

Henüz yolun başındasın, evlenmedin, kendi aileni seçmedin ama bundan sonraki aileni sen seçebilirsin, kendine güzel bir gelecek inşa edebilirsin, sana yüreğiyle gelmeyenleri kabul etme. Sana hiçbir şeyi layık görmeyenlere sen de hiçbir şey verme. Her şey karşılıklı olmalı canım, sonra çöp muamelesi görüyoruz. Biz müsade etmezsek kimse bize iğrenç davranamaz.

Canımın içi Serhat Yabancı'nın videolarını izlemeni tavsiye ederim, ilaç gibi gelecek sana, bak beni iyileştirdi Serhat Hoca'nın kitapları ve videoları. Sana da iyi gelecek, lütfen kendine yardım et. Serhat Hoca'nın kitaplarını oku, hatta Zihin Tuzakları kitabını muhakkak oku Serhat Yabancı'nın. Beni herkes manipüle etti, ben Serhat Yabancı'nın kitaplarını okudum ve uyandım, lütfen şu videoyu da izle, sana çok faydası olacak, elinden tutacak o kitaplar, videolar senin..

Diğer kızlardan biri olarak yanıt veriyorum ki bendeki durum da farklı değil. Bu yüzden yaz mevsiminden beri sevgili de yapmıyorum. Yani geçen ay bir aylığına biri ile görüşmeye başladım ama sevgili değilim onunla da. Zamana bırakalım demişti sosyal medya üzerinden tanıştığımız için ama benim gönül ilişkileri konusunda hevesim kırıldı. Yani bir ayda insan ne kadar tanınır? Bilmiyorum ama görüştüğüm süre zarfında bir fenalığı olmadı. Bu arada görüşmeye başlayalı dedim. İnstagram hesabımda epeydir ekliydi. Yeni yeni tanımaya başlamadım yani tam olarak. Sadece o gözle bakmadım zaten başından. Hatta görüşmek istediğinde de hemen görüşmedim, önce bir reddettim. Bir süre yazmaktan vazgeçti, ortadan kayboldu. Sonra yine yazdı ve öyle görüştüm ama en son annem bana araba sürmek için beni çalıştıracak dedim görüşmek istediği an. Ondan beridir ne o ne ben yazdım.4 . haftaya girdik. Ne o ne ben yazıyorum. Görüşmek isteyen yazar. Ben, zaten en başından demiştim "Ben, sevgili olayını da uzun vadede evlilik olayını da düşünen biri değilim." diye. Dediğim gibi gönül ilişkilerinden soğudum. Sanki hepsi elde ettikten sonra (yani sevgisinden emin olunca karşı tarafın) ne ayak olduğunu o zaman göstermeye başlıyor gibi geliyor. Hiçbirinin sevgisi gerçekçi gelmiyor. Hepsi sahte.