Ölmek istiyorum, hayattan zevk almıyorum. Ne yapmalıyım?

Sanırım bu durumda seni mutlu eden bir şey kalmamış. Biliyor musun aslında ben de intiharı çok düşündüm bazen o kadar çaresiz anlarım oldu ki hele o günler en yakınlarımın bile yanımda olmaması bu durumu daha da berbat bir hale getiriyordu. İnsanlara karşı hep bir nefret içerisinde oldum (Gerçi insanları şimdi de seviyorum denemez), mümkün olduğunca insanlardan genelde uzak durdum ve artık bu dünyanın yerle bir olması için dua ediyordum neredeyse bazı tanıdıklarım durumumu görünce psikoloğa gitmemi söyledir ve ben psikolağa bile gidemedim gerçi gidemememin sebebi var orayı katmak istemiyorum. Şöyle ki biraz din hakkında araştırmalar yaptım ve dinime bağlanınca kendimi açıkçası daha iyi hisseder oldum ve bunun bana bu kadar huzur vereceğini zannetmiyordum. Allah meğerse bizi çok seviyormuş ve bizi imtihanlarla sınıyor ama eninde sonunda çektiğimiz acılar bitecek. Zaten eğer acı çekmeseydik mutluluğun değerli olmasının yanı kalırmıydı? Sanırım bu dünya hayatında çok sabırlı olmamız gerek. Ben de sabırlı olmaya devam ediyorum. Kendini de yalnız hissetme kimse yoksa yanında bil ki Allah vardır. Allah sen ne hata yaparsan yap sen eğer gerçekten pişman olursan o seni her daim affeder ve seni şartsız koşulsuz sever. Yani yalnız değilsin sen Allahın her zaman seninle olduğunu, seni ne kadar çok sevdiğini bil ve bir psikolağa git. Umarım bu sözlerimin sana yardımı dokunur.