Hangi yalanı daha çok duydunuz?

Korkudan balıklarla konuştuğum, fırtınalı bir gecenin sabahında sütliman olmuş denizin ortasında, “gece biz ne yaşadık?” diye düşünürken aklıma takılmış olamazdı bu soru? Mutlaka bir mâzisi olmalıydı. Acaba balıkta mı bana yalan konuştu, fırtınayı hissetmediğini söylerken? Oysa ki masumiyet vardı gözlerinde. Ve gözlerinde umut vardı kafasını çıkardığında gördüm, diyordu ki senin için susuz da yaşardım. Gece fırtına olmadığına ikna etti beni gözleri. Ama inanamazdım susuz yaşayacak olmasına. Neticede “onun da sana selamı var” diyenle “seviyorum” diyen de aynı kişiydi. Tek fark o da suyla yaşayamıyordu.
Neyse; Siz hangi yalanı daha çok duydunuz?