Kafeste gibi yaşasaydınız siz ne yapardınız?

Bence sınavına çalış kazanmaya bak. Umarım depremden de etkilenmemişsinizdir

Çok geçmiş olsun Hatay mi yoksa

Geçmiş olsun

Ben zaten hep Allah'a sığınıyorum dua ediyorum namaz da kılıyorum kuran da okuyorum kitap da okuyorum araştırma da yapıyorum egzersiz de yapıyorum bağlama da çalıyorum ama hayatımda hiçbir ilerleme olmuyor hep aynıyım her sene aynıyım hiç evden dışarı çıkamıyorum sosyalleşemiyorum insanlarla yakınlık kuramıyorum utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim öz güvenim yok sosyal ve iletişim becerilerim gelişmedi hayata karşı güçsüz yetersiz biriyim gençliğime dair hiçbir şey yaşayamadım çalışamadım gezemedim eğlenemedim sosyal hayatım olmadı sevgilim olmadı aşk yaşayamadım senelerdir eve kapalı yaşamaktan sıkıldım bunaldım sağlığım da olumsuz etkilendi gençliğimi yaşayamadan kaybettim ve evde böylece yaşlanıyorum

35 yaşına gireceğim ama gençliğimi hiç yaşayamadım kendimi eksik kalmış geri kalmış hissediyorum zaten kendimi hayata karşı yetersiz güçsüz de hissediyorum çocukluğumdan beri utangaç çekingen içe dönük sessiz biriyim hiç açılamadım çok içime kapanık pasif öz güvensiz kaldım yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım utangaçlığım çekingenliğim iyice arttı gençliğimi hep eve kapalı geçirdim senelerdir evden dışarı çıkmıyorum evde yaptığım şeyler hep aynı yalnızım sıkılıyorum bunalıyorum motivasyonum yok hiç adım atamıyorum hep aynıyım her sene aynıyım hiçbir şey değişmiyor hayatın dışında kalmış gibiyim kendimi hayata yabancı gibi hissediyorum evde canım sıkılıyor dışarı çıkmak istiyorum ama çıkamıyorum seneler böylece geçti gitti hâlâ aynıyım gençliğimin en güzel yaşları hep evde geçti gençliğime dair yaşanmış hiç güzel bir günüm olmadı herşeyden mahrum kaldım işim yok sevgilim eşim arkadaşım dostum yok asosyalim hiç gezemedim eğlenemedim senelerce eve kapalı yaşamak beni uzun dönemde fiziksel zihinsel duygusal sosyal psikolojik olarak olumsuz etkiledi hâlâ dayanıyorum ama sonum ne olacak bilmiyorum senin de Allah yardımcın olsun inşallah hayatta her şey istediğin gibi olur

Sağ ol o kadar çok şey istemiyordum sadece her genç gibi işim olsun çalışıyım geziyim eğleniyim doğayı mevsimleri hissediyim gençliğimi yaşayım hayatın güzelliklerinden mahrum kalmayım sevgilim eşim olsun isterdim ama hiçbiri olmadı

Zaten bu yaşıma kadar hiç gitmedim destek almadım ki bilmiyorum gitmeye de utanıyorum korkuyorum zaten imkanım da yok gidemem ve faydası olacağını da düşünmüyorum

Ben kimsenin duygusuyla oynamıyorum ben sadece içimi döküyorum kendimi ifade ediyorum derdimi anlatıyorum insanların beni anlamasını bekliyorum ama sen ben yargılıyorsun utangaç çekingen içime kapanık sessiz bir yapım var çocukluğumdan beri böyleyim hiç değişemedim hiç açılamadım kendimi aşamadım böyle kaldım yaşım ilerledikçe daha da içime kapandım kendimi kapattım utangaçlığım iyice arttı insanlardan utanıyorum çekiniyorum öz güvenim yok ergenlik ve gençlik dönemlerinde de açılamadım dışarı çıkamıyorum utanıyorum çekiniyorum korkuyorum gençliğimi istemeyerek evde geçirdim senelerdir evde sıkılarak bunalarak yaşıyorum temiz havadan güneşten doğadan mevsimlerden yağmurdan rüzgardan ağaçlardan çiçeklerden bile mahrum kaldım 35 yaşına geldim hiçbir değişiklik olmadı 15 20 sene önceki halimi hatırlıyorum o zamanda aynıydım hâlâ aynıyım ailemle yaşıyorum ailemin durumu yok ben de zaten hep parasız yaşadım sigortam da yok fiziksel engelim yok ben utangaçlık çekingenlik yüzünden böyle kaldım bu yaşıma kadar açılamadım utangaçlığım geçmiyor ben inançlı umutlu biriyim ama bazı şeyler de değişmiyor maalesef

Bilmem doktora gitmeye ihtiyaç duymadım zaten imkanım da olmadı işsizim param yok sigortam yok bir de utangaç çekingen sessiz içime kapanık olduğum için evden dışarı çıkamıyorum hastaneye gitmek için yetersizim zamanla her şey düzelir diye düşündüm ama yaşım ilerledikçe daha da berbat hale geldim ben çocukluğumdan beri böyleyim istesemde değişemedim kişilik özelliklerim değişmedi değişmiyor kendimi bildim bileli utangaç çekingen içime kapanık sessiz biriyim hiç açılamadım okul hayatımda boyunca sıramdan kalkmadım kimseyle konuşmadım teneffüslere bile çıkmazdım çok dışlandım aşağılandım dalga geçen lakap takan da çok oldu ilkokul ortaokul lise hayatım berbat geçti keşke okula hiç gitmeseydim bana faydası olmadı sadece okuma yazma öğrendim o kadar liseden sonra da tamamen eve kapandım askere gittim askerde de aynıydım açılamadım askerlik bitti yine eve kapandım zaten gençliğimi hep evde geçirdim senelerdir evden dışarı çıkmıyorum iş hayatım sosyal hayatım aşk hayatım olmadı böylece yaşlanıyorum hayatım evden ibaret

sosyal medyada iyisin ama konuşmaların çok sosyal birine benziyor gerçekte öyle degilim diyosun

konuşursun bence yapında bu var senin sadece açılmamışssın kpss sonrası biraz daha hayatın değişir belki

olsun ben senden şöyle bi elektrik aldım bi açılsan ortalıgı mahvedicek gibisin :)

Yok zor bulursun sen 😂😂

Anladım. Senin için en güzeli derslerine çalışıp mesleğini eline alman olacak.

Kac yasindasin

Kapalimisin

Hayali bile zor