Hiç kimse olduğunuzu hissettiniz mi hiç?

Askerdeyken diyarbakırda hatırlıyorum, eğitimlerde kan içinde kalırdı her yerimiz. Bize soğuk suyla duş aldırır, duştan çıktıktan sonra buzlu çamurlu suda süründürürlerdi, kaldığımız üsde hiç bir ısıtma sistemi yoktu, uyurken yüzüm donmasın diye kar maskesi ile yatardım.

Ruh hastası bir bölük komutanımız vardı. Size merhamet vatanıma ihanet demek derdi. Eğitime ambulansla birlikte gelirdi. Yorgunluktan açlıktan nefessizlikten bayılana kadar eğitim yaptırırdı bize. Ailesine ya da yüksek rütbeli bir komutana şikayet eden olursa o gün 5 kat daha fazla eziyet ederlerdi.

Bölüğüm 110 kişiydi, 8 kişi kendini yüksekten atarak, başına sıkarak ya da kendini keserek intihar etti. 20-25 e yakın asker ise çektiği acıyı hafifletsin diye uyuşturucu kullanmaya başlamış ve bağımlı olmuşdu.

Orada hissettim hiç kimse olduğumu iliklerime kadar. Bu cehennemde Ölsem hiç kimsenin umurunda olmayacağını düşünmüştüm.
Hiç kimse olduğunuzu hissettiniz mi hiç?
Cevapla