huzur, hüzün, güvensizlik, mutluluk, endişe, korku, öfke… ?

huzur, hüzün, güvensizlik, mutluluk, endişe, korku, öfke… ?

Geçmişte her duyguyu yaşadım acısıyla tatlısıyla acısına bir müddet sonra gülüp geçtim tatlısı damağımda kaldı
Şimdi öyle eskisi gibi acısı damağımdan ayrılmıyor tatlısını da hissedemiyorum öyle bir uyuşturdu ki acısı anlatamam.
Benim çocukluğum biraz sıkıcı geçti.. sadece güzel anı olarak kuzenlerimle oynadığım oyunlar halı saha maçları ve birlikte akşam takılmaları geliyor aklıma.. ama bunun dışında öyle sevgi dolu bir çocukluğum olmadı.. bazen de insan küçükken yaşayamadığı duyguları büyüdüğü zaman arıyor ama bu da bazen yanlış kişilere güvenmesine ya da yanlış kararlar vermesine neden oluyor.
Sevgisiz büyüyen çocuklar sevgiyi başkalarında ararlar özellikle değer vermeyen kişilerde çünkü kendi annesi babası değer vermemişdir ve onlara benzeyeni seçerler
Ayrımcılık, gözguvenimi kırdılar bu kadar bide ağladiğimda bu kötu bişeymiş gibi davrandilar ve şimdi ağlayamiyorum bile kolay kolay
🥲👍
hüzün, güvensizlik, endişe, korku
Cevap
22Cevap
7 yaşıma kadar hayatımda mutluluk varken, babamı kaybettikten sonra öfke ve hüzün sardı çocukluğumu maalesef.
Evlat ayrımı yapiodu ailem hala da yapiolar aslnda ama cocuklugmdaki gbi değil .
En çok şiddeti hep bn görmüştüm evlenmeseydm görmeye de devam ederdim
Evet artk eski bn dglm
Şimdi iletişimin nasıl annenle?
Anneyle değil sadece baba da dahildi buna ve iyi önceki cahilliklerinden eser yk allahtan yoksa gorusmezdm
İçindeki kırgınlığı nasıl atabildin peki?
Atabilmis dglm sonuçta ilk çocuk olark el üstünde tutulmam gerekirken hcbir zaman bu olmadı yeri geldiğinde lafını sokuyorum
Cevapları var mı peki
Hayır tabiki
Böylesi insanlara hiç merhamet edemiyorum
Böylelerinin anne baba olması kanunen yasaklanmalı
Kanunların uygulanmasında problem var zaten yasalar uygulanmıyor
Mutluluk duygusunu zirvede hissettim, yalnızlık duygusu sıfırdı
Üzgün, yorgun, sınırlı hep bu duygular pesimi bırakmazdı hep sinirliydim
Sevmek sevilmek... Bunları hiç bilmiyorum. Gerisinin önemi yok. Koca bir çöp, hayatım... Hiç affetmeyeceğim babamı annemi..
Genelde kotu seyler ya 4 yasmda *ntihar dusunmustum ørospu coxugu akraba kopekleri yuzunden.
Yalnızlık ve korku.
Çok gözlemci bir çocuktum, gördüğüm herşeyden kuşku hissederdim.
Sevgisizlik ve mutsuzluğu hissettirdiler
Kin nefret öfke sevgisizlik adaletsizlik haksızlık bencillik.
Ne ararsan öğrendim.
Çocukluğumu yaşamadım ki sadece korku
Özgüvensizlik, korku, beceriksizlik.
Güzeldi
Öfke nöbetleri
His değil ama
Hem mutluluk, hem de bazen de olsa korku
Öz güven sevgi
Gelecek korkusu , endişe, huzursuzluk
Endişe korku
Saf temiz duygularımı hissettirdi
Güvensizlik duymuşum hep.
Mutluydum hep 10 yaşına kadar şımarttilar
Mutluluk ❤️ ve bazı olaylarda üzüntü yaşadım
Bir çocukluk yaşadık mı ki?
Sevildigim, değerli olduğum
Mutluluk, korku, öfke birbirine eşitti...
Genelde mutlu olduğumu hatırlıyorum.
Az da olsa hepsini hissettim
Hüzün
Öfke
Umutsuzluk
Korku, yetersizlik
Güvensizlik, endişe, korku, öfke.
Mutluluk endişe
Hepsi
Öz güven ve saygı sevgi merhamet şefkat
mutluluk
Hepsini yaşadım
Huzur
mutluluk, mükemmelliyetçilik
Mutluluk ve huzur.
Korku
Ölü cesed mezarlık
Korku ve endişe
Sevgisizlik.
Utanç korku
Sevgi hürmet
üzüntü
Endise korku
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?