Çocukluğunuzun en derin duygusuna sebep olan olay neydi?

Gerçi karar vermesi zor, küçük yaşlarımı da pek hatırlamıyorum ve tam bi olay da sayılmaz ama, aşık olduğum kızdı sanırım. çocukluğuma dair hatırladığım çoğu anıda o da var. ergenliğime onunla (. d) girmiştim, 21 yaşındayım, hâlâ daha fazla sevebildiğim kimse olmadı. Sevdiğimi bildiği ve belki o da beni sevdiği halde başka bi çocukla göz göre göre sevgili olmasını atlatamıyorum. İşin kötüsü geçenlerde bir ara denk geldiğimizde hâlâ nası köpek gibi aşık olduğumu fark ettim. Hâlâ ona dair şifreler kullanıyorum ve güzellik ölçütlerim onun ölçütleri :/ Ve bunlar bile isteye yaptığım şeyler değil, elimde olsa çoktan 50 kere unutmuştum, sağ olsun sık sık rüyama girerek hatırlatıyor kendini bana. Bütün hayatımı etkileyip birçok duygunun en derinlerini yaşamama sebep oldu kendisi.

Hiç bir zaman mutlu olamamak olabilir. yani aslında çocukluğum da dahil olarak hiç bir zaman hislerim varmış gibi hissetmedim pek

her zaman için geriye dönüp baktığım zaman beni mutlu edecek bir anıya sahip olmadığımı görüyorum ben. bu yüzden de aslında çocukluğumu düşünmüyorum hiç bir zaman.

ama yalnızlık duygusu diyebilirim ben bu hayatta yalnız kalmak beni derinden etkileyen bir olaydır

Annemle babam ayrılardı bir annemde kalırdım bir babamda o sıralar orta okula gidiyordum henüz kitaplarım alınmamıştı derste hoca kitabın nerde dediğinde çok üzülmüştüm eve gittigimde babama kitaplarımı ne zaman alıcaksın dediğimde sen okumazsın bağırdı bana o günün gecesi sabaha kadar ağlamıştım hiç unutmam