İnsanları tanımak için ne gerekli?

Bazen minicik bir olay yetiyor. Herhangi fikir ayrıldığında, paylaşılamayan bir şey olduğunda veya ortak noktada istekler yerine getirilmediğinde kısaca bencillik ortaya çıktığında kişi gerçek kendi yüzünü ortaya koyuyor. İlişkilerde maalesef bir şeyler istenirken hep karşı taraftan bir şeyler bekleniyor ve kendi bu istediklerinin aksini yapıyorsa ilişki yürümez. Sonra biten ilişki arkasından kinini kusar işte o onun gerçek yüzüdür.

Bazı ilişkilerde tam tersi olur. Sabredersin seversin her istediğini yaparsın edersin olmaz, karşındaki bencildir. Kendisi her istediğini yapar yılların gider. Artik o kişi her türlü hakareti hak eder. Sevgiyi bilmeyen sevilmeyi bilmeyene her türlü hakaret mubahtir.

O insan tanıdığın gibidir zaten her şey karşılıklı yapılıyor, o raddeye insanlar birbirini getiriyor. Durduk yere kimse içindeki kini, nefreti, zehri dökmez, tabii eğer psikolojik bir vaka değilse. Ayrılırken belli bir sınıra kadar çirkinleşmek çok doğal :) ortada hala duygular vardır ve şiddetlidir. Eğer birine karşı bir şey hissetmiyorsan artık, susup gidersin. Umrunda olmaz çünkü. Bence sinirli anda söylenenlere çok takılmamak lazım, ben bu yüzden sakinleşmeden konuşmama taraftarıyım. O an gördüğün o insanın benliği değil sadece kendini koruma kalkanı.