Neden günden güne Dertlerimiz artıyor?

Çok normal değil mi?
Günü kurtarma adına yapılanlar, temizlenmesi gerek kirliler halının altına atılırsa ne olmasını bekliyoruz ki.
Elbette bir süre sonra karşımıza çıkmayacak mı sanıyoruz..
Çok güzel bir söz var.
Kısa ve net.
Ne ekersen , onu biçersin.

İstekler sözde kalıyorsa, öyle kalmaya mahkumdur.
Biraz sert bir yorumdu yazdığım katılıyorum fakat doğru ve gerçek olanı ne yapsak değiştiremeyiz.

Sadece saklamak için dediğim gibi ancak halının altına atabiliriz.
O da ancak kokmaya başlayana kadar.

Değişmesi teklif dahi edilmemesi gerekenler tartışma konusu bile ediliyorsa geçmiş olsun.

Genel topluma bakarsak bence herşeyin başı ekonomi. İnsanlar eskiden rahat rahat yedikleri dürümü bile şu an düşünüyorlar veya yemiyorlar. Para bence bir kısmın derdini çözer. Diğer tarafta sosyal medyanın kötü etkileri. Sosyal medya her ne kadar adı sosyal olsa da aslında insanı kendi dünyasına hapsediyor ve yalnızlaştırıyor. Örnek olarak kafeye giden dört arkadaşın birbiriyle sohbet etmek yerine hiç konuşmayıp sadece telefonlarına bakmaları.

Herkes gelecek kaygısı taşıyor. Anne baba aileyi gecindirme derdinde bu nedenle de bu kaygı bu belirsizlik ister istemez onların ruhuna işliyor yüzlerine yansıyor bu da doğal olarak çocuğa yansıyor. Anlayacağın mutsuz, umutsuz geleceği belirsiz bir nesil yetişiyor.

Dertlerimiz bize bile yabancı oldu, Duygular sahte oldu. Eskiden mektuplara yazılırdı duygular aylarca iletişime geçmek için birbirlerini beklerdi insanlar. Şimdi ne duygu var ne de sabır var ne de duygulu insanlar...