Hayata bakisin nasildir; umduğun mu bulduğun mu?

Potansiyelimin altında yaşıyor gibi hissediyorum. Olumsuz bakış açısı ağır basıyor düzeltmeye çalışıyorum kendimi bu anlamda.

Kesinlikle öyle iyileştiğimi düşünüyorum yavaş yavaş

Mutsuz Bi insan değilim. Sevgisiz Bi insanım sadece. Sevgi arayışım bana bir kaç tecrübeye mal oldu.

Öyle değil ben sevmeye karar verdiğim kişiyi yüceleştiriyorum zaten gözüme kusursuz geliyor unuttuğum şey insanların sevgi alma kapasiteleri. Özellikle erkekler bu konuda çok zayıf. Kendimi kontrol etmem gerektiğini anladım. Geç oldu ama anlamak kardır ne diyeyim. Uygulamadan kalmam umarım yine.

Evet öyle duyguların yoğunluğuna kapılıp kusurlar örtülmemeli

Seven olmadı

Eski sevgilim. Hala seviyorum onu. Ama dönsede ki döneceğini düşünüyorum, pek mutlu olacağımı sanmıyorum artık eski günleri özlüyorum. Atlatmaya çalışıyorum. Allah göstermesin Ölüm acısı gibi bsey çok zor

Çünkü beni yine terkeder. Ben dik durup zayıflıklarımı güce dönüştürmezsem kendimi kontrol edip kendimi birinci plana almazsam ve o benim için mücadele etmeyi seçmezse yine terkedilirim.

Aslında sağlıklı seversem dengeyi kendimde ve ilişkilerimde kurabilirsem bir sorun çıkmayacak. Poker oyunu oynamak taktik falan değil bu. Sadece sağlıklı davranmak. İyileşirsem kendimi yeterince eğitirsem karşıma da gittikçe daha sağlıklı düzgün adamlar çıkacak inanıyorum. Ama tabi kalbime sor o eskide. Nolur o olsun nolur o olsun diye ağlıyor. Yapacak bir şey yok

Onu seviyorum gerçekten sevdim çok çaba harcadım elimden geleni yaptım. Keşke böyle olmasaydı. Keşke o da benim gibi hissedebilseydi. Ama duyguları kontrol edemiyorsun yapacak bir şey yok

Ne desem bilemedim acı hissi bazen dağılıyor bazen arkadaşlarını da alıp geliyor

Şöyleki ben daha berbat bsey yapıp bu sevdiğim adamdan öncekiyle görüştüm. Tabi duygu karmaşası intihar gibiydi. Sönmedi ateşim daha da kötü oldum. Yaptığım hatayı anlayıp tekrar engelledim ex exi. Yeni biri de mümkün değil enerjim auram kalbim her şeyim kapalı. Gelmiyorlar doğal olarak.