Anne/Baba olsan nasıl Gelin/Damat isterdin?

Öncelikle gelin/damat istemezdim. Çünkü ben samimiyete değer veren bi insanım. Bu yüzden ailede yabancı biri olsun istemem. Bir evlat olarak bakardım kızımın, oğlumun evleneceği kişiye. Bu yüzden gelin damat demem. Merhametli, güzel ahlaklı, anlayışlı ve eğlenceli biri olmalı. Ki evlendiğinde sıkılmasın ve her evlilik gibi monotonluğa mahkum olmasın. Gelişimi, değişimi ve öğrenmeyi sevmeli ki hem kendini hem çevresini geliştirsin. Kendine bir şeyler katmış ve ilerlemeye de devam eden biri olmalı ki kızımı/oğlumu geriletmesin aksine daha da ileriye taşısın. Kitap okuması, yazması ve doğayı sevmesi elzem. Çünkü kitap okumayana ne kız verirdim, ne de böyle bir kız alırım. Kitap okumaktan aciz insanlar yuva kurmak şöyle dursun cümle bile kuramaz. Yabancı dil bilmesi, -eskilerin deyimiyle- tahsil yapması gerek ki torunlarımı da kültürlü, bilgili olarak yetiştirsinler. Bunlar aklıma gelenler ama uzadı bile

Bir ebeveyn olsaydım; kızımı/oğlumu gerçekten seven anlayışlı, kalbi ve huyu güzel ve en önemlisi çocuğumun sevdiği kişiyle evlenmesine izin verirdim. Sonuçta onun mutluluğu daha önemli.

Eğer gelinde/damatta sevmediğim özellik olursa bunu oğluma/kızıma sakin ve güzel bir dille açıklardım. Eğer hala evlenmeyi isterse kararina saygı duyup onu desteklerdim, her koşulda..

Hemen cevapliyim hiçbir şekilde hangi koşulda olursa olsun sevmeye, saygıya, değerlerine sahip çıksınlar.

Öyle güçlü olsunlar ki dağ yanlarında erisin hiçbir zorluğun altında kalmasınlar.

Bide hayattan keyif almayı bilsinler, hiçbişey onlardan önemli değil.