Her önüme çıkanı ciddiye alarak önüme çıkanlara göre şekillendiğim bir hayatım var?

Hayatın benm deneyimlerimden daha fazlası olabileceğini biliyorum ama her önüme çıkana anlam yüklemekten vazgeçemiyorum. Dindar biriydim çok uzun yıllarca öyle yetiştim onun etkisi mi acaba? Hayatın tamamen rastgele olaylar benle alakası olmayan ve beni asla etkilememesi gerektiğini bilerek büyüsem dahamı güzel olurdu? Ama elimde değil. Sanki önüme çıkan her insan beni ben her olay beni ben yaptı gibi geliyo tamam etkisi olabilir ama her şeye bu derecebağlı olmaktan sıkıldım. Her şeyi ciddiye alâ alâ nereye kadar gidilir ki? En sonunda ne oluşmasını bekliyorum yani? Karakterim buydu her şeyi önemsedim kader dedim her şeye. Ama şuanda hiçbir şeyin gidişatıma yön vermesine izin veremiyorum. O kim beni etkilemek kim diyorum kendime. Önceden her kötülüğü her kötü insanı kabul ederdim. Umursamaz olmak nasıl bir şey çok merak ederdim. Ama tüm bu etkilenimlerimin çıktıgı tek yol umursamazlık oldu. E ozaman neden en baştan umursamazlıgı öğrenmedim? Her şeyi taktım her şeyi taktım kendimi çok önemli sandım kötülükleri bile kader sandım. Herkes kötülük yapsa da kendimi sevdim çünkü kader buydu kendi önemimi kötülüklerle arttırdım resmen. Şuanda en ufak kötülük yapandan uzaklaşıyorum. O kim ki beni geliştirecek? Ee hayat bitti gibi geliyo bana umursamaz oldum ne oldu şimdi? Kaderim ortadan kayıp mı oldu? Teslimiyetçi kız gitti ee nolcak şimdi? Her şeyin birbiri ile bağlantılı olduğu ve sonuca bir gün ulasacagım dişüncesi nerede? Zaten ne diye mantıklı bi sonuca ulaşmak istedim ki? Herkesin hayatı tamamlanınca ya da sonuç ulasınca mı bitiyordu? Ben öyle sandım işte. tek bitiş umursamaz olduğun an galiba.

Her önüme çıkanı ciddiye alarak önüme çıkanlara göre şekillendiğim bir hayatım var?
Cevapla