Herkesin kendisine teşhis korumasından bıktım ve sinirim bozuluyor artık?

Çok acı çektim halen çekiyorum. Psikolojisi rahat insanların sıkıştığında bu bahaneye sığınmasını şımarlık olarak görüyorum. Gerçekten çok acı çekiyorum. Okula gidemiyorum. İşim yok. İnsanlarla ilişkim kötü oldu😭.

GERÇEKTEN Mİ? Ben de ya. Bak sana anlatayım mı?

Anlatabilirsin

Küçükken başladı bu durum. Sürekli sayı sayardım ayrı odaya çekilip. Saymadığım zaman kötü bir şey olacak zannederdim. Onun sonrasında ellerimi yıkamaya başladım. Ellerimi o kadar çok yıkıyordum ki, ellerim bakterisizlikten yara olmuştu. Hiç bitmedi korkularım. Ellerimi yıkamayı bıraktım, bu sefer cama taktım. Cam bardaktan içtiğimde ya da cam tabak kullandığımda boğazıma kaçacağını sanıyordum ve o yüzden plastik kullandım bir süre. Hastalıklar konusunda hâlâ korkuyorum, beyin tümörü gibi ağır hastalıklar beni korkuttuğu için kaç defa panik atak geçirdim. Çok üzülüyorum

Evet çok haklısın. Psikolojik rahatsızlıklar insanın hayatının içine ediyor. Kısacık hayatımız boşa heba oluyor😔