Bencillik öğrenilen bir şey mi genetik olarak kodlanmış doğuştan gelen bir şey mi?

Bencillik, popüler kullanımıyla kötülükle eş anlamlıdır. Zalim bir imaj uyandırır. Oysa bencillik tam anlamıyla kişinin kendi çıkarlarıyla ilgilenmesidir. Bu kavram herhangi bir ahlaki değerlendirme içermez, kişinin kendi çıkarlarıyla ilgilenmesinin iyi ya da kötü olduğunu söylemez. İnsanın gerçek çıkarlarının ne olduğunu da bize söylemez. Bu sorulara cevap vermek etiğin görevidir. Buğdayay başağı misali 🌾özgüven ve ego çoğu zaman karıştırılmaktadır.

Özgüvenli kişi kuru kuruya kendine güvenmez. Kendi kapasitesine, kararlarına ve yeteneklerine inanır. Başkalarının düşünceleri veya dıştan gelen uyananlar tarafından kolayca etkilenmez onlar. Ayrıca başkalarına saygı gösterir, kendi hataları ile yüzleşir, herşeyin en doğrusunu kendisinin bilmediğini bilir.

Egolu kişi ise, kendini başkaları ile sürekli karşılaştırır, bir durumla ilgili sürekli üstünlük ve aşağılık kompleksi geliştirebilir. Ayrıca egolu kişiler eleştiriye çok açığım ben der ama bir kere eleştirmeye kalk, seni çok rahat haksız çıkarır. Bakma öyle aslanım kaplanım diye ortalıkta dolaşanlara. Egosundan arınırsa bilirler geriye hiçbir şeyleri kalmayacak. O halde ne demişler, egonun sebebi cehalettir. Ne kadar çok bilgi o kadar düşük ego, ne kadar az bilgi o kadar yüksek ego. Ahlaksal bir yasanın savunucusu, aynı zamanda ilgili yasaya uyulup uyulmadığının denetleyicisidir.

Ben hiçbir olumsuzluğun, insanı yıkan ve tüketen duygunun doğuştan geldiğine inanmıyorum. Genlerle de fiziki ve karakteristik özellikler geçer. Duygular ve olumsuz, olumlu alışkanlıklar değil. Bencilliği sonradan, yaşadığımız çevreden öğreniriz. Hepimizin farkına bile varmadığı ufak detaylar zihnimize yerleşir ve çocukluğumuzdan bizi değiştirir. Mesela kuşların üstüne koşmak, önce yem atıp ayağına getirmek. Sonra da yakalayıp kandırmak o çocuğa bencilliği aşılar ve ne yazık ki bunu yapan hatta göstererek gülen çok kişi var..