Ben değilim. Belki hala aynı şekilde bakıyorum hayata ama ben, ben değilim. Özümü, benliğimi kaybettim sanki bilmiyorum. Ya sen? Sen artık nasıl değilsin?
Olmaktan korktuğum yere doğru gidiyorum son sürat. Ben, keşke aklen ve fikren ve zihnen ve samimiyeten 16 yaşında kalsaydım. Dünyaya karışıyorum, ayağım kayıyor, farkındayım ama umursamıyorum. Eskisi kadar umursamıyorum, en kıymetli gördüğüm şeyleri. Bu ben, beni korkutuyor.
Farkındalık.. herkeste olmayan çok değerli bir kavram. Sen fakrına vardıysan tek ihtiyacın adım atmak bence biraz ilerlemek için zorlasan kendini o çok özlediğin 16 yaşına daha güzel bir sen olarak dönersin hatta 100 yaşında daha güçlü ve bilinçli bir kalbisükun olarak kendine gelebilirsin