Duygusuzlaştım, artık kimse için üzülmüyorum. Tebrik eder misiniz?

İster inan ister inanma. Karşına er ya da geç böyle birisi çıkacak.

Şu “ruhuna dokunana kadar ruhsuz olduyorsun” diyen arkadaş sana cevabım O ana kadar o ruha dokunulabildiğini, dokunulabileceğini bilmiyorsun. Unutuyorsun belki de bir ruhun, kalbin olduğunu ama öyle Bir anda birisi bir çıkıyor. Paaaattt. Böyle ağzın açık şaşıp kalıyosun. Anlıyosun o zaman neyin ne olduğunu. Tecrübeyle sabit. Bir zamanlar.. Şimdiye kadar görüp görebileceğin en çapkın, en duygusuz, özgüvenli, zekice hamleler ile kadınlarla birlikte olan bir adamdım. Bir anda birisi bir çıkıyor tüm sönük ışıklar, karanlıklar bir anda yakıveriyor böyle, ama sen o karanlıkta ortamı o kadar ışıldatacak, hatta ısıtacak kadar ışık olduğunu bile bilmiyordun.

yaşadığım şeyler, Seni anlıyorum. Ama sana net olarak kafamdakini aktaramıyorum. Yaşayarak tecrübe etmen lazım. Hayatta böyle dönemler oluyor ve eninde sonunda er ya da geç bitiyor. Tekrar yaşamaya başlıyosun.

Bak bu cümlenden yakaladım seni. “Umarım” kelimesini kullandın. Sen ne kadar o psikolojide olsan da, içten içe umudun var. Bu gerçekten iyi bir şey. Umut et. Umut etmeye devam et. Umudun seni bulacak. İnan buna.