Yaşamak zor geliyor mu size de?

Yaşamak zor gelmiyor ama kafamdaki düşüncelerle boğuşmak aşırı zor ve yaşamamı güçleştiriyor haliyle. Ölmeyi o kadar çok istiyorum ki yarın öleceksin deseler buruk bi mutluluk yaşarım çok kolay ve çabuk kabullenirim. Ama ölmek biliyorum ki çözüm değil. Yaşamak zorundayız öyle ya da böyle bir şekilde. Silkelenip kendimize gelmeye ve her seferinde daha güçlü kalkıp devam etmek maalesef zorundayız. Bu zorunluluk mahvediyor belki ama acıdıkça kanadıkça kapandıkça yara tükeniyor bir şekilde. İlaçlar kullandım faydasını gördüm görmedim emin değilim ama kullanıp kullanıp bırakma aniden bırakma en azından o daha da zorlaştırıyor işleri baya bi hemde. Ya hiç kullanma kendi kendine mücadele ver ya da ne kadar ve ne dozda kullanman gerekiyorsa tedaviyi o şekilde bitir.

Emile durkheim-intihar diye bir kitabı var okumayı seversen bir bakmanı tavsiye ederim.

Soruna gelince bence şu an yine sana sorsalar var olmak istermisin diye aslında cok derin düsündüğünde yine var olmayı secersin.

Çünkü yokluk varlıktan daha kötüdür.

Acı iyidir ölüm korkusunu tetikler belliki ölmekten bir kac sebepten korkuyorsun o zaman yüzleşmekten korktuğun seylerin peşinde koş.

Ölmekten her zaman daha kolaydır yüzleşmek.