Psikolojik olarak hiç bu kadar hissiz ve durgun olmamıştım artı üzüldüğüm zamanlar kalbim ve göğüsümde acımaya başladı. Sonunda mutlu sona yaklaşıyor gibiyim İnsan canı çok önemli diyorlar ama harap etmekten çekinmiyorlar insanlar. Malum sonu yaşarsam bu yaşta üzülmem zaten dünya anlamını yitirdi benim gözümde. Siz tabi ki de kendinize odaklanıp sevdiğiniz insanlarla vakit geçirin ben dünya ile bağlantı kuramıyorum asla.
Bir şeylerin sonuna geldiğimi hissediyorum normal mi sizce?
Normal değil tabiki canını yakan, ruhunu yaralayan insanlardan uzak durmalısın. Sen izin verdikçe onlar daha çok yüzsüzleşir ve canını sıkar. Buna asla izin verme. Anlaşabileceğin çevrelere gir sosyal olmayı dene o zaman hayatın ne kadar anlamlı ve güzel olduğunu farkedeceksin. Hayat her şeye rağmen yaşamaya değer🌿