Merhabalar uzun olacak az kişi okuyacak belki ama yazacağım?

Çocukluğumdan beri psikolojik takıntılarım vardı şimdi 22 yaşıma gireceğim. Ve bunlar artmaya başladı mesela biriyle kolay kolay küsemiyorum biri bana trip attığında soğuk davrandığında ben onu bir daha görene kadar kafayı sıyırmışcasına takıyorum. Buraya neler yazmak isterdim de anlatamayacak kadar yorgunum. Psikolojik olarak yardım destek her haltı denedim. Şimdi 22 olacağım ve geriye dönüp baktığımda ufacık şeyleri kabus edişime üzülüyorum. Takma diyeceksiniz nasıl peki? Keşke biri hayatımı değiştirecek bi yol yöntem gösterse gecelerce dua ederim bi sabah uyandığımda keşke normal bi insan gibi sağlıklı düşünsem diye. Ama her sabah aynı insan olarak kalkarım. Değişmek istiyorum hatta hunharca kalp kırabilmek ve bunu takmamak tabiki yapmazdım ama haklı da olsam kendimi suçlayan giden af dileyen oldum hep insanlardan ezilen yok sayılan bir şeye öfkeleniş varsa ilk bana patlanılan insan oldum. Ne çare olur bana. Hacı hoca ne?