Çok fazla ilgi sizi şımartıyor mu yoksa bunaltıyor mu?

Aşağılık kompeksi olanı, bencili ve kibirli kişiyi şımartır. İlgiden, sevgiden ancak egosu tavan yapmış kişi şımarır, kendini ne sanıyorsa artık, kendini kral, kraliçe sanan, duyguları olgunlaşmamış kişiler şımarır sevilmenin karşısında, nefret dolu olan kişiler şımarır.

Ben ilgiyi seviyorum lakin aşırısı beni sıkar, ayarında güzeldir her şey. Bir insanı çok sevsem de, her şeyimle çok sevsem de mütemadiyen benimle alakadar olması, alanıma girmesi, bana beni bırakmaması, mütemadiyen araması sıkar beni. Tadında, dozunda, art niyetsiz olan ilgiyi seviyorum. Her ilgi sevgiden değildir, her ilgi gösteren seviyor değildir. Kimisi var ki, istifade etmek için alakadar olur, köprüyü geçene kadar, yalnız kalmamak için. Ben içinde sevgi ve samimiyet olan ilgiyi seviyorum, mesela bir abi bana içinden gelerek çay ikram etti, nasıl mutlu oldum, bu da ilgidir, hissediyorum kimin samimi olup olmadığını, ona göre insanları eleğimden geçiriyorum, samimiyetlerine göre. Çıkarı için, başkasına nispet yapmak için, yalnız kalmamak için, ağzımdan laf almak için, sinsi sinsi bana laf sokmak için gösterilen ilgiyi istemiyorum, sevgisiz ve art niyetli kişilerin ilgisi midemi bulandırıyor, bana her kötülüğü yapıp beni kaybedeceğini anladığında bana gösterilen yakınlık midemi bulandırıyor, bilerek , isteyerek, sinsice, planlayarak beni kendimden koparırken, bana yaşam sancıları çektirirken âlâ mıydı, bazı kişiler benimle mümkünse hiç ilgilenmesin, onlardan gelen hiçbir şeyi istemiyorum ben, korktukları için ağız değiştirip ilgilenen kişileri istemiyorum, birbiriyle can ciğerken birbirine düşman olup da benim aracılığımla birbirine nispet yapanların ilgisini de, hediyesini de istemiyorum, zaten öyle kişilerin hediyesini de çöpe attım. Biliyorum ki her ilgi sevgiden değildir, her ilgi samimiyet barındırmıyor.

Bunalıp kaçıyorum. Dozu olan şeyleri seviyorum