♾️ Yıllar içinde hangi duygularınızı kaybettiniz, mesela artık şunu yaşarsam bir daha etkilenmem ya da umursamam dediğiniz alıştığınız bir şeyler var mı?

♾️ Yıllar içinde hangi duygularınızı kaybettiniz, mesela artık şunu yaşarsam bir daha etkilenmem ya da umursamam dediğiniz alıştığınız bir şeyler var mı?

Artık eskisi gibi heyecanlı değilim, eskiden deli gibi heves ettigim şeyler kendiliğinden gerçekleşince çok sevinemiyorum. Mesela ben çok gülerdim, çok konuşur, saatlerce aynı konudan bahsedebilirdim. Ama bir şeyler oldu sonra, gerçi bir şeyler hep oluyordu ama ben geç farkettim işte, bazı konuları aşamadım, bazı şarkıları susturamadım, bazı cümleleri unutamadım ve kalbimi yaşanmışlıklardan arındıramadım. Birileri uzun uzun bir şeyler anlatıp durdu ama cevap veremedim hiçbirine. Güven duygumuda aldılar.. ben birine sonsuz gözüm kapalı güvenmek isterdim ekmek gibi, su gibi, önemli bir şey bu.. Çok sevdim herkesi ama kimsenin sevdiği olamadım. Çok şey sayıkladım, kimse anlamaya çalışmadı. Sonra sustum, hep öyle olur ya zaten.. Yaş ilerledikçe hayata tutunma anahtarının kabullenmek olduğunu öğrendim. Her zaman mutlu olmayabilirim, her günüm güzel geçmeyebilir. Üst üste hatalar yapabilirim. Yürüdüğüm yolda yalpalayabilir veya düşebilirim. Ama bunları kabullenince ruhum hırpalanmıyor gibi hissediyorum..
İnsanlara olan inancımı, her şeyin düzeleceğine ve güzelleşeceğine dair olan inancımı yitiriyorum. Gittikçe her şey daha kötü bir hal alıyor, insanların insanlarla olan ilişkileri, doğaya yaptıkları, maddi şeylere maneviyattan daha önem vermeler ve öncesinde zor ulaşılan şeylere artık çok kolay erişebilmek. Zaten kimse kimseye tahammül edemiyor, muhabbetler laçka, ilişkilerin ne olduğu belli değil kim kimin neyi bilinmiyor. Başımıza bir felaket geliyor ama akıllanmıyoruz misal. Varsa yoksa herkeste bir beğenilme arzusu, para arzusu, eh olursa bir de takılmalık ilişki ihtiyaçlar giderilsin.
Teşekkür ederim pamuşkii 😅🩵
Bayılıyorum şöyle kelimelere 😂 Rica ederim 🥳✌️
sjsjaj 😂😅
Yıllar benden ufak tefek şeyleri fazlaca düşünmeyi aldı. Merhamet duygumun ve ince düşünceli olma yanımın büyük bir kısmını aldı. Sabrımı yine aynı şekilde çok minimal düzeyde bırakarak kalanını aldı. Pozitif bakış açımı alarak beni tamamen pesimist birine dönüştürüp öylece bırakıp gitti 😅
Baya bir şeyler almış sanırım 😅 yıllar benimde duygularımı alda tamamen arada hobi olarak duygularımı kullanırım o kadar sfsd
Hahaha olabilir ben de bilinçli duygu kullanımına geçerdim aşk olmasa 😅
Güvenimi ve inancımı son yıllar benden aldı götürdü. Dolasıyla tahammülde edemiyorum artık. Güven olmayınca geriside gelmiyor. Gelende yapmacık geliyor..
Rica ederim ✨
Cevap
19Cevap
Güven duygumu aldı götürdü iyi de oldu...
Hemen her duygum yerli yerinde duruyor gadası
Ben artık sevmediğim kişiler bana iltifat ettiklerinde kendimi o kadar diplomatik bir görüşmede gibi hissediyorum ki robot bile daha fazla duygulanır o derece.. Bi insanı seviyorsam, sevdiğim bir arkadaşım veya sevgilim bana iltifat edince de yüzseksen derece farklı tepkim oluyor resmen böyle mutluluktan ayakları yere basmayan tarzda. Eskiden mesela iltifat almaya meraklıydım fakat insanların özellikle de erkeklerin ikiyüzlü ve karaktersiz olduklarını anlayınca iltifat sevgim kalmadı buz kesti resmen..🍀🗝️
Tamamen yok olan bir duygum yok ama güven duygum bir hayli köreldi. Bu güven birine fotoğraf atma, sevgili olma, gülüp eğlenmeyi falan etkilemese de insanlara bakış açımı değiştirdi. Etkilediği kısım: Herhangi bir kavga, tartışma, duygusal çöküntü, acı çekme vb durumlarda bana yardıma gelen kimse olmayacak. Yan yana sabah akşam birkaç yıl geçirdiğim, dostum dediğim insanlar bile bu anlarımda yanımda olmadı. Bana destek olmadılar.
Benim kendi çıkarımım şu: Hiç kimsenin umrunda değiliz. İnsanlar sadece mutluyken, her şeye sahipken, ruh halleri iyiyken diğer insanlara yardım eder veya onları umursarlar. Bu yardımı da kendilerine zarar gelme ihtimali varsa yapmazlar. Sırtımı dayayabileceğim, yorulunca bana destek olabilecek bir dosta ihtiyacım var. Aynı şekilde veya daha fazla düzeyde karşılığını verebilirim ama öyle birine rastlayamadım hala.
Evet haklısın valla. Herkes anca işi düşünce
Bir keresinde instagramdan bir story paylaştım: "Benim dostum çok, yeter ki işleri düşsün" diye. 15-20 tane mesaj geldi kardeşim var mı bir isteğin, ayıp ediyorsun, noldu, bu sitem kime gibisinden. Takipçilerimin %90'ıyla da aylardır, belki de yıllardır hiç konuşmamıştık. Hepsini de tanıyordum. Birkaç hafta önce 400'e yakın olan takipçi sayımı 70'e düşürdüm. Hesabı yarı özel olarak kullanıyorum artık. İlkokul arkadaşımın benle bir diyaloğu yoksa ne diye takipleşeyim ki ona ne beni hayatımdan? Nadiren paylaştığım 3-5 fotoğrafı görmese de olur.
Aynısını ben de yaptım. Cidden konuşup gorusmedigim insanların ki hayatlarını da merak etmiyorum ne diye takipleseyim ki. Takipçi sayımı ben de bayaa düşürdüm cidden aradaki farka bakınca işte önemli insanlar kalıyor geriye. İyi etmişsin yani
En doğrusu 👍🏻
İnsanlar tesadüfleri kabul edemiyorlar sanki ruhlarımız tesadüfler, dizisine yani sonsuzluk fikrine dayanacak kadar güçlü değildir. Doğum tesadüfü ile ölüm tesadüfü arasında sıkışıp kalmış hayatımız boyunca irade diye adlandırılan şeyin aracılığıyla meydana gelen birkaç olayı sayarak, bunların sonucunda içimizde ortaya çıkan tutarlı şeyi karakter ya da hayat diye adlandırarak kendimizi avuturuz. Çünkü başka türlüsünü düşünemeyiz.
Biri bana iltifat edince robot gibiyim hiç inanasım ve şımarasım dahi gelmez.
Tüm olan duygularımdan ne varsa azar azar hepsini alıp götürdü iyi miyim evet çok iyiyim memnunum beni böyle hallere getirdiklerine 😂
Valla 28 yaşındayım.
Empatiden yoksun, kendini bi halt sanan insanlar içinmdeki hiç biŕ duyguyu görüremez. Benden bir tane var. Hayal kırıkliği olur bak
İnsanlık adına pek bir şey kalmadı bende.
İnsanın içinden sevgisini saygısını alınca geriye pek bir şey kalmıyormuş...
İnsanlara eskisi gibi artık çok iyi niyetli ve saf bir şekilde bakamıyorum en önemlisi şu an bu diyebilirim...
Duygularımı götürmedi ancak pasifleştirdi sanki. Tutku ve güven duyguları daha çok gitti gibi.
Umursama duygumu aldı. Eskisi gibi hiçbir şeyi umursamıyorum.
Her an her şey olabilir ve bazı insanlar asla değişmez.
O kadar uzun yıllar yaşamadım
Daha 19um 🙃🤦♀️
İnşallah kötü şeyler yaşamam
Kendime önem verme duygularım kayboluyor, kibirim küçülüyor hiçbir şey umurumda değil artık.
Şu an fark ettim de hiç yok sanırım. Bu kötü mü iyi mi karar veremedim ama
Kolay kolay reddedemiyordum kimsenin isteğini. Şimdi umrumda olmuyor. Kesip atıyorum.
Bir insanın temiz bir şekilde sevilecegi duygularımı kaybettim
Ben duygu yitirmedim, duygu kazandım. Dönüşüme uğrayanları kayıp olarak görmüyorum.
İnsanlara karşı olan merhametimi vicdanımı.
Çünkü gösterdiğim her merhamet duygusundan sonra beni pişman ettiler.
Sevgiye aşka inanmıyorum insanlara kesinlikle güvenmiyorum
İnsanlara güvenim bitti
İnsanlara güvenmek, sevebilmek. Hislerim öldü
fazla samimi olmayı😏
Her şeyden biraz biraz
Acıma duygusu
Ciddiye alamıyorum hiçbir şeyi.
Sevgi saygı merhamet şefkat dostluk
Tüm duygularım halan ben de mevcut✌🏻
İnsanlara güven duygum gitti
Tahammül edebilme duygumu azalttı
Gülme ve güven. Gülmeyi unuttum artık
Güvenmekte zorlanır oldum…
Merhameti biraz götürdü.
Güven duygusunu aldı götürdü.
Merhametim ve sevgimi götürdü yıllar.
Güven ve vefa
merhamet
inanma
Umursamazlık duygusu galiba
Hepsini diyebilirim
Aşk duygumu
merhametim çok azalı
merhameti götürdü
Aşık ola duygusu
İnsaf
Güven duygusu
Duygusuzum.
cevaplarınız hep tek cümle :))
@voyager_2001 evet :))
kültür ve zekanızı saçınız ortaya lütfen ...))))))))))
@voyager_2001 net ve dürüst olmak gibisi yok ;)
Kültür ve zekâ seviyemi sna sormaya niyetim yok.
hazır cevaplıkta varmış. öğrenmiş oldum.
Güven duygularımı.
Samimiyet güven
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?