“Artık tahammül edemiyorum" dediğiniz bir şey söyler misiniz?

Hayır. Tahammül edemediğim an pes ederim. Bu iş hayatımda da böyle oldu. Aşk hayatında da. Kimseye kul olmak zorunda değilim.

Reddiye aldığım zaman efendi gibi çeker giderim. İkinci kez yürümem. Uzanmadığım ciğere mundar demem. Mundarlığı kendimde arar, özeleştiri yaparım ama hazımsızlık, tahammülsüzlük göstermem. Kabul edildiysem bir ilişkiye başlarım ama yıldızımın barışmadığını anladığım an terkeden ben olurum. Çünkü bana ilgisini sevgisini muhabbetini göstermeyen hiçbir kıza para yedirmek zorunda değilim. Alman usulü bir ilişki de bana göre değil. Delikanlıyı bozar o iş.

Bir şey daha söyleyeyim. Ben artık sevilmediğim ve başarısız olduğum gerçeğiyle başladığım son bir haftalık süre zarfında kendimi daha relax, daha mutlu hissetmeye başladım. Benim ilacım yalnızlık bunu anladım. Geçmişimde ilişki yaşayarak kendime zulüm etmişim meğer. Hiçbiri doğru insanlar değildi çünkü. Doğru insanla karşılaşsam bile, onunla bir yola çıksam bile, ben doğru bir insan olmadığım sürece bu ilişki yine uzun soluklu olmaz. Çünkü ömürlük ilişkilerin temel şartı, her iki tarafın da sözü doğru/yaşantısı dürüst olmasıdır.

144p kalitedeki videonun bile takıla takıla izlenmesi bir de acelem varken trafiği çekmek zorunda olmam işte dananın kuyruğu orada kopuyor dönüşü olmayan kavgalar da o an oluyor sanırsam o anki gerginlikten 😅 daha geleneksel yaklaştıktan sonra da aynı tip insanların beni bulması diyebilirim bu da benim fikrim.

Hmmm 🤔 Sınırını aşan insanlar. Herkes haddini bilmeli. Mesela ikili ilişkilerde, arkadaşlık, flört, sevgili her neyse artık, iş eğer karşındakini kullanmaya girip keriz yerine koyma noktasına geliyorsa benim şalterim atıyor. Karşıdaki tataf kim olursa olsun silip atabiliyorum bir çırpıda.