Neden içimde bir şey zoruma gidiyor? Konu biraz uzun olabilir 🙏Gururuma konduramıyorum sanki?

Evet haklısın, içimde ram olarak bu var ve bu yüzden onunla konuşmaya çalışıyorum kendime yenilip. O da kendisi mağdur gibi davranıyor ya asıl buna şaşırıyorum. Eski halimizle şimdiki insanlarla olan samimiyetine bakıyorum da belki de biz asla bu sandığım kadar dost kardeş olamamışızdır. Gerçekten bunu istiyor muyum? O, 3 yılda sadece 1 kez, onun dışında hiç naptın günün nasıl geçti diye aramamıştır beni, ya da kordıpında üzdüğünde gelip gönül almamıştır. İşi düşmediğinde asla aramazdı. 3 yılda iş dışında defalarca bişeyler yapmak için çağırmama rağmen 1 çay içmişliğimiz dahi yok. Oysa şimdiki arkadaşlarıyla yaptıklarını görünce aslında yapabiliyormuş diyorum. Fakat şu da var, O, bana hayatındaki en özel şeyleri, sevdiği insanı ve ailevi genel şeyleri dahi anlattığı da oldu. Acqba gerçekten dostluk muydu bu Bilemiyorum

ya da çok yalnız olduğum için öyle düşündüm ben. Bu daha kırıcı aslında. Keşke tamamen içimden kaldırıp atabilsem. Bunca zaman hep abisiyle samimiyetimden dolayı belki de sürdü arkadaşlığımız. Şimdi abisi yurtdışına gitti. Arada bir bağ kalmadı ve abisini de bana karşı düşman etti. Adam telefonlarımı açmıyor artık

Bilmiyorum, abisini kız nasıl doldurduysa artık. O tartıştığımız gece işyerindeki samimi olduğu koordinatörü dahi bana karşı kışkırtmıştı. Peki ben yokken işyerinde beni de savunurdu. Defalarca hatalarımı kapattı. Bana bak şöyle yap senin için daha iyi olur gibisinden şeyler de söylerdi. Bu da yalan mıdır ki?

Kadınları anlamak çok zor ya yeminle. Konuşmaya çalıştıkça o sohpetten kaçardı. Dışarıda buluşmaktan ya da bişeyler yapmaktan uzaklaşırdı. Biz nasıl bir dosttuk ya

İsmini bilmiyorum ama olabilir belki de