Kişilik & Karakter konusunda 204,2b cevap paylaştı.
Evet kaldım tabi ki de yani bende yalnızım genelde. kalabalık içinde yalnız hissediyorum sözü beni tarif ediyor biraz.
çevremde az da olsa insan var ama hiç biri de beni anlamadığı için kendimi boşlukta bazen de yalnız hissediyorum hatta geceleri bu his daha çok oluyor maalesef.
Ama yine de umursamıyorum çünkü insan zamanla her şeye alıştığı gibi buna da alışıyor tabi ki de
Bırakıldım en ihtiyaç duyduğum anda hemde sadece o anı o kapıyı o eli beklerken hemde en acısı buydu.. faydası oldu mu dersen çok fazla bir daha bin düşünüp bir kere göstermeyi , davranmayı , konuşmayı güven ve inanç duymayı öğrendim.. tek başıma herşeyin üstesinden gelmeyi öğrendim..
Kişilik & Karakter konusunda 13,6b cevap paylaştı.
Ben hiç yalnız bırakılmadım, hep yalnız kalmayı kendim istedim ve kaldım da.. İnsanları bir yere kadar sahil edebiliyorum ve sevebiliyorum.. Sonrasında mesafelerim giriyor devreye..
Oooo defalarca. Hangisini sayayım ki. Ama kendi kendime yettim çok şükür her defasında daha sağlam kalktım bir düştüysem bin kalkabildim. Bana da helal olsun
Tabiisi! Zaten bu yüzden susuz kalsa da büyüyen ve çiçek açan kaktüs olmadık mı? Bu yüzden dikenleri ne rağmen insanları gülümseten, dokunanı yakan olmadık mı?
İki kişilik bir hikayede tek başına savaştığını fark ettiğin zaman vazgeçiyorsun. Dünyayı karşına alırsın da, seni en ihtiyacın olduğu anda yalnız bırakanla savaşamazsın çünkü..
Ihtiyacım olduğu da oldu ama alışığım kendimle kalmaya shfh
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Evet kaldım yalnız bırakıldım da çocukken ama insanın sevdim dediği kişi yalnız bırakınca işte ozaman hayatta hiç birseye insanın inanası guvenesi gelmiyor