Küçüklüğüne seslenebilseydin ona ne söylemek isterdin?

Hey sen kıvırcık, sana diyorum, gerçi o kıvırcık saçlar bebeklikte kaldı, ne güzel saçların vardı kıvırcık ve ince telli, yumuk yerim seni ben. Lokum ne tatlısın sen öyle, öperim o tatlı yanaklarını, yumuk yumuk ellerini, keşke seninle bir yerlerde karşılabilmemiz mümkün olsaydı bebeğim, küçüğüm, miniğim. O zaman öyle çok severdim ki seni, buselere gark ederdim, en çok da gözlerine bakardım, acaba gözlerin ergenliğinde ki gibi hüzünle, acıyla bakıyor mu diye, taa o zamandan beridir mi sana hoyrat davranıyorlar mı diye anlamaya çalışırdım canparem, şekerparem. Herkesin yerine severdim seni bir yerlerde karşılaşsaydık, gerçi bir yerlerde karşılaşmamıza da lüzum yok ki kıvırcığım sen benim hep yüreğimdesin, sen de orada hep aynı yaştasın lakin ben seni yine de bir yerlerde canlı kanlı görmek isterdim benim küçük kızım. Acaba o yaşlarda gözlerinde neşe, canlılık var mıydı, yoksa gözlerinin feri yok muydu? Çocukların gözleri asla yalan söylemez benim, onun için ben senin gözlerini okumak isterdim seni canlı kanlı görüp, bebeklik resimlerine bakıyorum da şöyle içten gülmemişsin hiç, gözlerin gülmemiş hiç, taa o zamandan beri ihmal mı ettiler yoksa seni, güldüremediler mi kalbini, ah yavrum, yavrucuğum söz veriyorum şimdi birlikte güleceğiz, şimdi ben kendime ve içimdeki çocuk sen'e sahip çıkacağım benim küçük, tatlı kızım, seninle birlikte güleceğiz ve bir daha hiçkimse bize iğrenç bakışlar atamayacak, sana söz veriyorum kuzum, ellerini hiç bırakmayacağım, çünkü ben o kız çocuğunu, o kıvırcığı çok sevdim, seviyorum.🎈