Evden ilk ayrıldığınızda başınızın çaresine nasıl baktınız?

Question

Evin en küçüğüyüm, herşeyimle annem yakından ilgileniyor. Daha önce şehir dışına gezmelerim elbette oldu ama böylesine bir ayrılığı ilk kez yaşiycam. Biraz tereddütlerim var. Baskıcı bir ailem olmadı ama fazlasıyla korumacı bir aileye sahip olduğum için evcil hayvan gibi büyütüldüğümü hissediyorum. Gerçek yaşamdan uzağım.

Sizin bu konudaki tecrübeleriniz neler?

Bu uzun ayrılığın size ne gibi yararları dokundu?

Kendi başınıza hayatın üstesinden gelmek kolay mı?

Dipnot:Sizden yapabilir miyim yapamaz mıyım gibi açıklamalar beklemiyorum. Bu konuda ki fikrinizi kendinize saklayın☺️

Peteksi · Accepted Answer

İlk zamanalr sudan çıkmış balığa dönersin etrafındkai her şey sana garip gelir nasıl tapucma edicme diye düşünürsğn bakarısn yaşıtların herşeyi kendi yapıyor benniye yapamıyorum diye üzülürüsn biraz ağlamalar depresyonlar falan sonra depresyondna bi çıkarısn yeter artık hepböyle gidemez diye işte o çıkış kendini buldugun an kim napıyorsa evmi tutulcak sora sora bulursun projemi gider yaparsın baktın olmuyor çevre edinirisn sorarsın bi şkeildeyoluna girmeye başlar ondna sonrada aileevine döndüğünde yapamazsın çünkü maymun gözünü açmıştır karışmalarına tahammül edemezsin herşeyi ben biliyorum ben yapıyorum havaları olur bunalım finish

Coraline-0 · Accepted Answer

Üniversiteye gidince hiç zorluk çekmedim ama bu yaz Anyalyaya çalışmaya gittiğimde başıma gelmeyen kalmadı. Ölümlerden döndüm, sürekli bir sorunla boğuştum. Arkadaşım vardı ama yok gibiydi, psikolojim bitti ama ne olursa olsun pes etmedim ve dişimi sıktım kendi ayaklarım üstünde durdum kimseden 5 kuruş almadan. Şimdi iyi ki eve dönmemişim diyorum. Bana çok şey kattı.

Medicinedoctor00 · Accepted Answer

Bende bu soruya yakın bir soru sormuştum. Bende aileme bağımlı yetiştiğim için gittiğim her yerde çok zorlanıp, özlüyorum. Ünüversite için şehir dışına çıktım. KYK yurdunda o kadar zorlandım ki anlatamam. Çünkü rahat değil ve kısıtlayıcı bir yerdi. Bir ay sonra yine aynı kabusu yaşamak açıkçası zor olucak benim için ://

fenerli_dunya · Accepted Answer

14 15 yaşındayken liseyi okumak için başka bir yere, yurda gitmiştim. Tabi zordu evden ilk kez çıkmak hele ki çocuk yaşta. Ama büyütüyor insanı. Hayata hazırlıyor. Değer ve kıymet bilen biri haline getiriyor

Barış_LonelyForever · Answer

Daha ayrılmadım ponçik maalesef.

Gizli Üye · Answer

Şu an  18 yasindayim 3 4 ay once ailemin istememesine ragmen o kadar kavga etmemize ragmen antalyaya gittim ama kimsem yoktu kalicak yerim bile yoktu otobuste tinderden birini buldum onda kaldim 2 hafta falan ben cok sansliyim ki bana zarar vericek hicbisey yapmadi cok eglendik surekli partiledik cok misafirperverdi gercekten ama sonra ben lojmanli bi is buldum lojmana yerlestim sonra onunla bi konuda anlasamayip kustuk sonrasinda da baya macera diyebilecegim seyler yasadim bu yaz cok guzel gecti ya ahaha

Bayek00 · Answer

Ben evden kendi isteğimle ayrılıp şehir dışında yaşamaya kadar verdiğimde 19 yaşındaydım, bildiğim mesleğin ufak tecrübeleri vardı sadece ve orada bir esnafta iş bulup ev tutmuştu, tabii bu 7 sene önce falandı. Daha sonra yıllarca farklı şehirlerde yaşadım, bir sürü, tecrübe edindim. Bana çok şey kazandırdı. Şu an iyi bir firmada çalışıyorum ve 2 şubeden yaklaşık 150 personelden sorumluyum.

Sen her türlü başarırsın, yeter ki iste. İstediğin ve kendine inandığın zaman başaramayacağın hiçbir şey yok. Sadece insanlara dikkat etmen gerekiyor.

polday2521 · Answer

Ne iş yapıyorsun çalışıyormusun? çalışıyorsan ev masrafları giderleri ve harcamalarını düzene sokup para artırıp yatırım yapman lazım ileride seni rahat ettirir kendine sigara alkolden uzak tut sigara içiyorsan azalt arkadaş ortamlarını iyi seç evine fazla kişi davet etme misafir dışında. maddi açıdan biraz sıkışabilirsin tek olduğun için canın sıkılabilir kendine bütçe belirle onun dışına çıkma aylık yıllık planlar yap ileriye dönük yatırım olsun iş olsun okul hayatın olsun ieriye dönük olarak gerekirse planını not al kendimce yardımcı olmaya çalıştım Mutlu bereketli huzur içerisinde yaşa 😇

TheMightyOne · Answer

Bu ayrılık 12 ay boyuncaydı ilk başta zorlansam da çalışarak ayaklarımın üzerinde durdum. Okuldaki ve çevredeki hiç kimseye güvenmedim. Zor muydu evet zordu maddi açıdan ama kira düşük olduğu için şanslıydım. Üniversiteyi okumak istemeyince de geri eve dönmek zorunda kaldım.

Aybuke6 · Answer

İlk başta çok zorlanmıştım. Daha önceden tek başıma otobüse dahi binmemiştim, onu yapmak bile büyük bir başarıydı benim için 🤦‍♀️ Sonra okuduğum bölümden de memnun olmadığım için ardından başarısızlıklar geldi ve beni depresyona sürükledi. Ama zamanla alışıyor insan bir şekilde.
Yapabildiğin küçük şeylere bile olumlu bak, kendini takdir et. İnsanlardan çekinme, gerekirse yardım iste.
Tavsiyelerim bu şekilde

UnforpeXx · Answer

İlk ayrıldığım zaman üniversiteler açılmadan önceydi tek başıma okuduğum şehire geldim ve başımın çaresine bakılması söylendi. Bende dolayısıyla bir işe girip çalışıp kendi kiramı kendim oduyordum. Yani anlayacağın kendi evimi kendim tuttum faturalar vs her şeyi ben kendim oduyordum. Kimse uğurlamadı beni mesela otobüse binerken falan.

gzmsnnr · Answer

Evden ilk ayrılışım lise 1'in sonunda oldu. İlk zamanlar sürekli ağlıyordum. Ailemi özlüyordum. Hatta annemi arayıp dakikalarca sustuğum sessiz sessiz ağladığım zamanlar oldu. Şimdiyse üzerinden yıllar geçmiş ve ben herseyi tek başıma yapabilir hale gelmişim. Çok zordu o zamanlar ama büyüdüm. Sorunlarımı çözmeyi, insanlarla başa çıkmayı, hatalarımı görmeyi, yapmadığım sürece ve çalışmadığım sürece hiç birseyin olmayacağını anladım. İyi ki ailemden ayrı yaşamışım diyorum. Şimdi depremi saymıyorum ondan sonra ailemden ayrılamıyorum ama depreme kadar hep tek başıma kaldım. Akademik kariyer yapabiliyorum atandım çalışabiliyorum. Zorluklar yaşıyor muyum evet. Herkes kadar hayatın zorluğunu yaşıyorum. Ama dönüp bakınca daha dirayetliyim sorunlara karşı

tuba-sueda · Answer

İnsanın tek başına kendi evinde yaşaması dünyaya yeniden gelmek gibi, başta ilk bir kaç hafta tuhaf hissettirir fakat şu bir gerçek insan hızlı büyüyen uyumlu bir canlıdır. Kendi evinde tek başına yeterli bir insan olmak muazzam olur yaş 18' i geçtiyse oluru vardır. Biraz da karaktere bağlı. Herkes de tek başına olmak istemeyebilir, bu da anlaşılabilir. Ben sadece kendi adıma konuşuyorum.

SAblaK · Answer

29 yaşındayım tek yaşadığım zamanlar hep oluyor uzun bir yere okul için gittiğimde ailemden ayrıldığım en uzun süre olmuştu ve gerçekten insan bir süre sonra alışıyor tek yaşamaya ama şöyle ki tek yaşamak tabi ki zor sonuçta evde teksin bir çıtırtı olsa bile uyanıyorsun olmuyor ama alışınca da aileni de özlüyorsun

MoonNıght33 · Answer

Evden ilk ayrılışımda henüz reşit bile değildim. Çalışa çalışa o dönemlerimi kimseden destek almadan geçirdim. Ama en doğru dostlukları da o dönem tanıdım ve hep Allah doğru yolda ilerletti. Erken yaşta hem çalışıp hem okudum. Lise bitikten sonra üniversiteye 2. Öğretim olarak devam ettim, gündüz yine iş gece okul şeklinde 1 yıl devam ettim ama sanırım ilk hatamı da o kafa yorgunluğu ile yaptım. Her şeyden önemlisi hiç bir zaman kendimi bozmadan bu yaşıma geldim, buna şükür.

Nüklofizo · Answer

Bir yerden sonra alışıyor insan. İyi de oluyor, hayatın gerçekleri ile yüzleşmeyi, kendi ayaklarının üzerinde durmayı öğreniyorsun. İlk ayrıldığım da daha önceden tecrübe kazanmamış olmanın eksikliğini hissettim, evet bazı şeyleri ertelemek lazım. Hayatın zorluklarını kendi isteğinle öğrenmek lazım, yoksa bir gün hayatın kendisi zorla öğrettiğinde hazırlıksız yakalanmanın acısını hisseder, daha önceden tecrübe edinmemenin pişmanlığını yaşarsın!

aleynatok · Answer

Kaç yasindasin eger 30 ustu olduysan ayril ama 27 falan altiysan ayrilma ben ayrildim ailem baskiciydi hatta hata yapip evlendim simdi baba evini mumla ariyorum kocam cok iyi birisi ama eski hayatim aile evi gibisi olmuyor sorumluluklarin ust uste geliyor kaldira bilecegini dusunuyorsun ama kaldiramiyorsun bi zamandan sonra tik ediyor.

Bilgmert · Answer

kolay olmayacak ama zamanla alışıp daha iyi olursun.

yarar kısmına gelince kimseye boynumu bükmüyorum istediğimi yapabiliyor istediğim yoldan gidebiliyorum hayatımdaki önemli tercihleri başkasına değil de kendime seçtirebilir hale geldim acı çektim ama buna değdi.

Gizli Üye · Answer

10 yaşındayım parasız yatılı okula gittiğimde, bir hafta her gece ağladım. Zamanla artık böyle olacağını ayaklarımın üzerinde durmam gerektiğini anladım. Kimseye güvenmedim, kendi işimi kendim yaptım. Derslerime iyi çalıştım takdir aldım. Gerektiğinde hakkımı savunmak için yumruk yumruğa kavga ettim. En büyük kazancım ozguvenimdir. Dünyanın bir ucunda bile sıkıntı yaşamam.

gaddarım · Answer

Evden niye ayrılsın bir genç? şakamı bu? hayat 5 yıl mı? sonra başka bir halde dönme oranın çok yüksek?

Laita123 · Answer

Farklı şehir farklı hayat farklı insanlar ister istemez zorlandım ama zamanla alıştım ayak uydurabilmek önemli

MafyaPrenses-_- · Answer

Bende evin en küçüğüyüm 😓 benimde ailem korumacı rahat bırakmiyorlar insanı 😤

gökahmetoğlu07 · Answer

evden ayrıldığımda ilk gittiğim şehir İzmir  eşrefpaşa idi. orada bir lokantada elektrik mühendisi bir abi ile tanıştım o abi sağolsun bir şantiyede elektrik işlerini yaptığı firmanın proje müdürü olduğu için bana elektrik işlerini öğrenmem için şans tanıdı ve başarılı oldum o abiye binlerce defa teşekkür borçluyum kısa bir ayakta kalma öyküsünün minicik özetiydi

selmabılgılı · Answer

Ben evden ayrıldım da 16yasindaydim şu an 21im başta kolaydı ortamım vardı hep böyle güzel rahat olucak zannediyordum arkdslarimla hep yaşadım yaşamak istemiycegim şeyleri yaşadım yaşattım bı zmn sonra arkdslarda kalmadı bütün yük omuzlarima çöktü ama başardım kendime yeni bir düzen inşa ettim tek başıma yaşadım çalıştım düzgün insanlar tanıdım ailemle hala konuşmuyorum tabi ama insan ne yaqrsa yaqsin doğrusu ile yanlisiyla ailesi uzaktada olsa hep yanindaymis gibi hissetsin ister insan isterse yaqamayacagi bir şey yok inanmka başarmanın yarısıdır diye demiyorlar boşuna ben inandım başardım sende kendine inan ve başar 🌸

goraci · Answer

Benzer bir durumdaydim, hatta benim oyle sehir disi gezmelerim falan da olmamisti. nasil basardim her dusundugumde takdir ediyorum kendimi. bir nevi yeni bir hayata basladigimi ve kosullara bir sekilde uyum saglamaya mecbur oldugumu empoze etmistim kendime. 5 hafta sonra donmustum eve. evdekiler bile saskindi. kafada bitiyor her sey nett.

heyacismeykyu · Answer

Evden ayrıldığım ilk an üniversiteye gitmekti ve çok uzağa gitmeme rağmen hiç de o kadar zor olmadığını gördüm. Eğer arkanda ailenin desteği varsa gerçekten güzel oluyo. Ben bi tık özgür hissetmiştim :D korktuğum gibi değilmiş ama 2 ay sonra döndüm ve şu an o günleri arar oldum. Dört gözle bekliyorum tekrardan gitmeyi. Yani kendi ayaklarının üzerinde durmayı öğreniyosun bi yandan, çok yararı oluyo açıkçası tecrübe ediniyosun.

Zena24356 · Answer

Evden ayrılıp başka ülkede mutluluk bulmak için ama şunu bulduk 💩 Hayat çok acımasız:(

vesvesex · Answer

Evden kovulmuştum internetten bulduğum ilk kiralık evi arayıp kiralamıştım hiç param yoktu girdim eve 1 hafta yerde yatmıştım gazete kağıtlarının üstünde sonra iş güç derken toparladık

MRisTT · Answer

Ayrıldığında yemek yapmak problemdi benim için artık yapabiliyorum. Tek başına zaman gecirmeyi öğrendim. Korkularım zaten yoktu ve gayet keyifli tek olmak

uusluu · Answer

Dediğin gibi önce çok zorlanacaksın, keşkelerin olacak ama kararından dönmezsen başaran sen olursun. İlk başta sudan çıkmış balık gibi ne yapacağını bilemeyeceksin ama kazandığın her tecrübe senin sonraki kararlarında referansın olacak. Ayaklarının üzerinde durmasını bil fakat aileni de unutma, görmezden gelme.

Gizli Üye · Answer

Sakıncası yoksa neden ayrılmak istediğini öğrenebilir miyim

Sky_Walker · Answer

Hiç kolay değildi, zaten başarısız olmuştu. O zamanlardaki psikolojik yapımdan dolayı sudan çıkmış balığa dönmüştüm ve sonra her şey bir anda alt üst oldu ve neredeyse hayatım boyunca devam etti. Şimdi ise altı üstü yok her şey yerle bir.

Neveragain6 · Answer

Her şeyimi garantiye aldım önce maddi olarak yani; işimi, evi, düzmek vs vs,.. ondan sonrasında tam olarak çıktığımda çık bir sıkıntı yaşamadım. İlk zamanlar çok gidip geldim anne evine sonrasında alışıyorsun zaten.

ecemsiz · Answer

Küçktum bı 20 dakika sürmüştü kaçalı ve çare geri dönerek olmuştu 😀

Enes060606 · Answer

Evden ayrıldığın da hayatın kendisini gördüğün doğrudur kendi düzenini oturtman baya bir zaman alıyor doğrusuyla yanlışıyla öğreniyor insan ek harcamalar sorumluluklar külfeti çok yıpratan bir iş ama iyi yerleride var tabi bir zaman kafanı dinleyebiliyorsun

mnays · Answer

Konfor alanından çıkacaksın, zor olacak ve ilk başta özellikle yalnızlık çekeceksin ama belirli bir süre buna dayandıktan sonra da güçlü olacaksın. Kendinden güçlü, başkasının korumasından değil.

İk4126 · Answer

Taklit ederek baskalari ne yapiyor neler yapiyor izledim incelerim bu arada yemek yapmayi öğrendim mecburen kimseye guvenmeyide çünkü seni senden baska koruyamaz egitemez

Byyffatih · Answer

Seneler önce ayrıldım. İlk zamanlar boşluk hissediyorsun hiç bişi yaparsın gelmiyor. haytin zor olduğunu fark ediyorsun. Etraftaki insanların senin bilgisizligini kullanarak senden faydalanmak istediğini farkediyorsun Maddi olarak. Cogu kisnin sana yardım etmekten çok senin üstünde geçinmeye çalıştığını farkediyorsun. ve böyle uzatabilirim.

Kahraman1022185 · Answer

atanmıştım , sonra kiralık ev aramaya başlamiştim ilk 2 ay benim için çok sancılıydı ondan sonra bir düzen kurmuştum ilk iki ay gerek maddi olsun iyi zorlanmışdım

openmindedcouplee · Answer

Önce bir süre sudan çıkmış balığa dönebiliyorsun ama sonra o kadar güzel bir özgürlük ki her işini kendin hallediyorsun sadece kendinle ilgileniyorsun yani kolay atlatılabilir bir süreç kesinlikle

Naisseme · Answer

Biraz zorlukları elbette var, ama gerçekten kendini tanıma ve bambaşka bir sosyal ortam insana çok iyi geliyor

myphonex · Answer

Üniversite mi evlilik mi? 😁ilk bir ay sıkıntı çekersin, sonra alışıyorsun. Alışmadıgın için o da bu sıkıntı.

Gizli Üye · Answer

Çok güzelde bakarım ilk kural kimseye yanlız olduğunu söyleme kimseye güvenme iş arkadasların olsun. iş bulursun

Gizli Üye · Answer

Hangi ayrılık kolay ki? Çok düşünme elbet başta zorlanirsin ama sonra halledersinbenim fikrim de benim çok baskıcı bi ailem var maalesef kendi şehrimde bile düzgün gezemiyorum o yüzden kıymet bil :)))

latpa · Answer

Kendi kararlarimla baş başa kalınca zor oldu ama sonunda istediğim konfora ulaştım. Ve kendi başıma yaptım demenin gururu var.

ynkmert · Answer

İlk zamanlar güzeldi sonra ev arkadaşı ile çıkıştım kişisel hijyeni yoktu sonra kavga edip evime geri döndüm ama güzeldi

Ates2023 · Answer

Ayrılmadım ama arada başka şehire gitmem gerekirdi ve orada kalmam gerekirdi okulum nedeniyle. Çok iyi bir şekilde başımın çaresine baktım

Evdeyokum · Answer

Sanki kırk yıldır şehir dışında yaşıyormuşum ve okuyormuşum gibi davranıyordum yoksa kurda kuşa yem olurdum 😄

Pelin73748 · Answer

Üni okumak için ayrıldım ilk başta evden ilk aylar zorlandım baya ama zamanla çevre edinince kolay ve mutlu geçti benim için tek başına kalmak

KayipPsikopat_3 · Answer

Hiç zorlanmadım para zorluğu bile çekmedim internetten kendi ürünlerimi sattım kendi temeğimi pişirdim temizliğimi yaptım tek 2 tane ütü kırdım 🤣🤣🤣

avukatıyımm0640 · Answer

Kaç yaşında olursan ol ayrılık zordur, ben 12-13 yaşlarında ayrıldım, alıştım sanırdım ama yine zorlanıyorsun

sıyahbeyaz39 · Answer

Zor şartlar altında bir yerlere geldim Ailemden ilk ayrıldığım da sıfırdan başladım bugünüme geldim çok şükür

AnonimBy · Answer

Hiç denemedim fakat bazen evden 9 saate yakın dışarda kalıyordum parkta takılın sabahları soğuk veya sıcak ise markete girin takılın orada büyük AVM varsa oraya gidin

Gizli Üye · Answer

o popiş yok bende 3 kuruş parayı zor buluyoruz

Tam4gunolmusdunn · Answer

Kendi evimdeyim tek başıma yaşıyorum hiç birşeyin için kimseye ihtiyac duymadım

Illecebrous · Answer

Evden ayrıldığmda evliydim gayet de güzel baktım başımın çaresine

Golumta · Answer

13 yaşında evden ayrıldım. Motivasyonum "Tek başıma daha güçlüyüm," oldu.

Menekşe_123 · Answer

Elbette kolay olmadı, ama sorumluluk alarak, bilmediklerimi anneme çevreme sorarak öğrendim.

mehmet_istanbul · Answer

İnsan yeterki dürüst olsun mutlaka bir kapı açılıyor

Gizli Üye · Answer

bi büyük yetişkin gibi davranarak harcamalarıma dikkat ettim, bana zarar verecek topluluklardan uzak durdum tek takılmaya çalıştım böylece hayatı da öğrendim

UgurBurak34 · Answer

Beni yatılı okula verdiklerinde 6 yaşındaydım, başının çaresine bakmak ne onu bile bilmiyordum 📍

GözümKIIIZarıyor · Answer

Kimse cevap vermesin 😅

Gizli Üye · Answer

Huzurum olsun da diğer şeyleri minimumda da olsa yapmaya çalışırım bazen çok iyi yaparım bazen hiç olmaz belki ama yalnız kalıp huzurla dolarım 🤗

bakirerkek48 · Answer

Herşeyden önce evden 18 yaşında ayrıldım kendime çok güveniyorum kimsenin bir ekmek kırıntısına dahi muhtaç değilim iyi ki ayrılmışım hem özgüvenim kendine geldi hemde hesap soran yok bence ilk önce kendine güven

Evden ilk ayrıldığınızda başınızın çaresine nasıl baktınız?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Evden ilk ayrıldığınızda başınızın çaresine nasıl baktınız?

En İyi Cevaplar

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!