Ciddi anlamda kendisiyle sohbet etmeyi özlediğiniz biri var mı?

İnsanlardan kaçıyorum artık, anlatacaklari seyler ilgimi cekmiyor. Hep bildigim, duydugum klise cumleler. Ayni cumleleri tekrar tekrar duymaktansa kulaklarimi tikiyorum ve sessizligi dinliyorum. Belki de yas almanin getirdigi bir durgunluktur bu...3-4 gun once yeni yasima girdim nitekim🙃Yeni yasimda ilk once saglikli olmayi diliyorum ki ihtiyacim da var gibi (kalp problemlerim devam ediyor maalesef) aslinda kendimi yaninda huzurlu hissettigim, hissedecegim limanlarda dertlerimi anlatmak, belki de icimi dokmek iyi gelebilirdi bana ama bu durumda benim icin bu bile hayal. Doluyum çok doluyum... Onumu goremiyorum. Kac yil daha yasarim bilmiyorum... Yasamak ister miyim o da şupheli. Gercek ben'i kimseye anlatamiyorum. Sahil kasabasinda hafiften ruzgar eserken boyle, asma yapraklarinin ayin isiginin yarisini kapattigi los bir ortamda belki dile geliveririm kim bilir...