Zaman, hem iyileştirici bir etkiye sahip olabilir hem de insanları bir duruma alıştırabilir. İnsanların yaşadığı zorlayıcı veya travmatik deneyimler zamanla daha az acı verici hale gelebilir ve iyileşme süreci başlayabilir. Ancak bu, herkes için geçerli olmayabilir ve bazı kişiler için zamanın yara iyileşmesine yardımcı olmadığı veya durumu düzeltemediği durumlar da olabilir.
Zaman, hem iyileştirme hem de alıştırma sürecine katkıda bulunabilir. Zaman, travmatik veya zorlayıcı deneyimlerin yarattığı acıyı hafifletebilir ve duygusal yaraların zamanla iyileşmesine yardımcı olabilir. İnsanlar zaman geçtikçe yaşanan olayları daha iyi anlayabilir, duygusal tepkilerini daha iyi kontrol edebilir ve yaşananları kabullenmeyi öğrenebilir.
Ancak, zamanın etkisi kişiden kişiye değişebilir ve yalnızca zamana güvenmek her zaman yeterli olmayabilir. İyileşme sürecini desteklemek için, olaylarla başa çıkma yöntemleri, destek sistemi ve profesyonel yardım arayışı da önemlidir. İyileşme süreci için açık iletişim, kabul ve kendini iyi hissetme yollarını bulmak önemlidir. Bu sayede zaman, olumlu bir şekilde iyileştirici bir güç haline gelebilir.
Zaman, doğru insanlar için ilaçtır. Mesela konuşma esnasında yükselen ortamın sakinleşmedi için biraz mola verip normal seviyeye düşünce gerginlik durumu daha sağlıklı iletişim kurulabilir. Fakat ortamı terk etmek gibi seçenekler daha aşılamayacak durumlara sokabilir. Bu yüzden zamanı nerede nasıl ne şekilde kullanıldığı çok önemli
Zaman, alıştırır bence. Sen iyileşmek istersen iyileşirsin. Zaman seni iyileştirmez. Bu alışma sürecinde takındığın tavır iyileşip iyileşmeyeceğini belirler. Zamanın alıştırıcı yararından faydalanarak akıllıca ve mantığınla hareket edersen iyileşebilirsin. Saplantılı değilsen.
Kendiliğinden iyileşen hastalıklarda bile farkında olmasan da vücudunda bir mücadele vardır. Hayatta da bir şeyin düzelmesini istiyorsan bedel ödersin, mücadele verirsin. Zaman tek başına hiç bir şeyi çözeme, sadece alışırsın.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
Takıntılı olmayan herkes asla umursamadan önüne bakar yanlız takıntılı ve paranoya sahibi insanlar geçmişe takılı kalır
Zaman bizi herhangi bir şeyin kişinin yokluğuna alıştırır ancak bu süreçte kendimize odaklanmak bize yapılan kötü şeyleri hatırlayıp kendimizi o kişiden veya olaydan soğutmak hayatımızın odak noktası kendimiz olabilmek kendimize vakit ayırıp kendimiz için bakim yapmak zamanın bizi iyileştirmesine de yardımcı olur
İzin verildiği sürece ölüm acısı dışında her şeyi iyileştirir bence. Bu biraz bakışımızla da alakalı. Ölüm acısı ile olana da alıştırır, alıştırmazsa insan onunla yaşamayaz zaten.