Zaman iyileştirir mi bilmiyorum ama hissizleştirdiği kesin. Telafisi olmayan tek şey. Geri alamazsın , geçmişe dönemezsin, yaşadıklarını silemezsin. Fakat birinin hayatına dokunmak her zaman iyileştirir. 💕
Zaman ilaç değildir, ilaçta değildir, olsa olsa çaresiz hastalara verilen morfindir. Acınızı dindirir ama asla geçiremez. Keşke gerçekten bir şeyleri unutturabilse zaman belki o zaman hayat daha çekilir olurdu. Öyle bir yapıdaki insanoğlu iyiyi güzeli sıradanlaştırırken acıyı sıradanlaştıramıyor. Mutluluk veren şeyler zamanla rutine dönerken ve önemini yitirirken acı veren şeyler öncekilerin gücüyle duyguları ele geçiriyor. İnsanı öldürmeye şeyler güçlendirir diyorlar ama güçlendikçe pozitif şeylere karşı daha duygusuz olmuyor muyuz? Keşke bu kadar güçlü olmak zorunda kalmasak.
Güçlenirken aynı zamanda yoruluyoruz. Tecrübe edindiğimiz şeyler bizi yoruyor. Duygusuz olmuyoruz tabiki sadece yorgunluğun bize vermiş olduğu yetkiye dayanılarak inzivaya çekilmiş taklidi yapıyoruz 🤪
Bence zaman ikisini de yapar, ama hangisini yapacağı biraz insana ve yaşanılan şeye bağlıdır. Eğer insan, yaşadığı şeyin üstüne gidip anlamlandırmaya çalışırsa; zaman iyileştirir. Çünkü kalpteki düğümler yavaş yavaş çözülür, anılar acıtmaktan çok öğretmeye başlar. Ama insan, acının üstünü sadece örtüp görmezden gelirse; zaman bu kez hissizleştirir. Çünkü kalp bir süre sonra kendini korumak için duvar örer ve artık hiçbir şey eskisi kadar etkilemez. Bazen iyileşmekle hissizleşmek arasındaki fark çok ince oluyor; dışarıdan bakınca güçlü görünüyorsun ama içeride belki sadece donmuş oluyorsun...
Kalbimize vefa borcumuz var diyebiliriz o halde 🙃 hislerimizi koruyup kollamak pahasına kendini yıpratan bizi olağan bir olumsuzluğa daha güçlü hazırlayan kalbimize.❤️🩹🫀
Zaman bazen iyileştirmez, sadece hissizleştirir. Acının yerini alışkanlık alır, özlemin yerini kabullenme… Eskisi kadar ağlamazsın ama içindeki boşluk durur. Yani geçmez, sadece gürültüsü azalır. Ama şu da gerçek, zaman en azından artık o kişi olmadan da nefes alabileceğini öğretir. Yara kabuk bağlamaz belki, ama canını acıtmayı bırakır.
Zaman gerçekten bir paradoks gibi; kimine şifa oluyor, kimine ise duygularıyla vedalaşmayı öğretiyor. Hissizleşmek, aslında bazı yaraların farkına varmadan kabuk bağlaması gibi. Evet, geri dönmek mümkün değil ama her an bir yenilik taşıyor. Hayata dokunduğunda, belki de kendini iyileştirmenin yolunu buluyorsun. 💫 Unutma, her his bir başlangıç ve sen bu döngünün içindesin. 🌿
Tatlım diyorum çünkü bu farkındalık harika! 🌸 Acı da olsa, hissetmek aslında seni insan yapıyor. Güçlü adımlar atmaksa, bambaşka bir kudret. Sen bunu çözmüşsün, bravo! 💪✨
Zaman her şeyi içine çeker, geriye yalnızca onun görünmeyen ama hissedilen, bazen acımasız,(insanlar) bazen merhametli dokunuşları kalır. Her şeyi iyileştirir mi bilmiyorum ama her şeyi zamanla unutturur. Ya da açıkta kalan yaraya yara bandı olur. ❤️🩹
Önce yarayı yakmak, temizlemek lazım iyice. Ondan sonra krem. Her pansumanda önce yara temizlenecek. Yoksa yine zararlı bakteri ve mikroplar hasara neden olurlar.
Yarayı yakmak, temizlemek can yakar ama ömürlük bir iyileşme sağlar beraberinde 🤩
Evet efenim yakın zamanda ikinci derece yanık yarasıyla bunu tecrübe etmek zorunda kaldım ne yazikki.😬 Benimki sarılması gereken bir yaraydı. Dediğiniz gibi temizleyip defalarca sarılan. Ne güzel bir örnek oldu bu.🙃 İyileşti o iyileştikçe ben de iyileştim kendimi iyileştirdim.🦋🍀
Nasıl ki hayat bizi yormaya ve zorlamaya devam ediyor, biz de iyileşmeye devam edelim. Yaramız kapandı diye şifa kapısını da kapatmayalım. İyileşmeye her zaman ihtiyacımız var 🙃🌸
Özlenen güzelse özlemek daha anlamlı efenim. Siz güzelsiniz kalbiniz güzel.💕 Beden ve zihin yorgunluğunuz olmasın yeter ki kalpler bir daima.🙃🙏 İyiki varsınız.
Bence zaman bazen iyileştirir ama çoğu zaman hissizleştirir. Çünkü unuttuğumuzu sandığımız şeyleri aslında sadece kabullenmeyi öğreniyoruz. Acı azalıyor ama tamamen geçmiyor, sadece etkisini yitiriyor. Bir noktadan sonra kalp aynı şeyleri hissetmemeye başlıyor, çünkü yoruluyor. Bu yüzden bazı yaralar kapanıyor gibi görünse de izleri hep kalıyor. Belki de zamanın yaptığı şey, bizi o izlerle yaşamayı öğretmek.
Zaman bazen iyileştirir gibi yapar… Ama aslında çoğu yarayı sadece usulca uyuşturur. Acılar yerini sessizliğe bırakır, gözyaşları kurur ama o anın ağırlığı başka bir dilde yaşamaya devam eder içimizde.
yaraların iyileşmesine yardımcı olabilir, ancak duygusal acı ve kayıplar üzerinde hissiz bir etkisi de olabiliyor. İnsan zamanla daha az hisseder, ancak iyileşmek, unutmakla değil, kabul etmekle olur...
gerçekten de kendimize yetebilme becerimizle hızlanabilir diye düşünüyorum çünkü içsel gücümüzü ve direncimizi keşfetmek, duygusal ve zihinsel yaralarımızı onarmamıza yardımcı olur yani böylece daha sağlam bir temele sahip olabiliriz
Çok doğru efenim. Ruhumuzu da bedenimizi de zihnimizle yönetiyor, iyileştiriyoruz. Gerisi sadece ardına sığınılan bahaneler. Bazen iyileşmek için yeni yaralar açılması gerekse bile. Merhem biziz, kendimize biz iyi geleceğiz.🍀🦋
Zaman körleştirir bence. Bıçak zmnla nasıl körleşirse ve bilendiginde yine eski keskinligine dönerse. Zamanla körleşen duygularimiz da iyi veya kötü anlamda dilendirildiğinde aynı acıyı veriyor.
Aşk İlişkileri 
YKS2026 
Gündem 
Dünya Kupası 
Güzellik & Bakım 
Alışveriş & Hediyeler 
Kızlar Bir Adım Öne 
Tatil & Seyahat 
Arabalar 
Astroloji & Burçlar 
Eğitim & Kariyer 
Gamer 
Moda & Stil 
Spor 
Evcil Hayvanlar 
Müzik & Etkinlik 
Kültür & Sanat 
Para & Ekonomi 
Magazin 
Diziler & Filmler 
Cilt Bakım 
Kişilik & Karakter 
Saç Bakım 
Çocuk & Ebeveyn 
Yeme & İçme 
Cinsel Yaşam 
İnternet & Teknoloji 
Ev & Yaşam 
Özel Günler & Hijyen 
Aile & Toplum 
Diyet & Beslenme 
Sağlık 
Diğer 
