Sizce nazar mı , yoksa kendi sorumsuzluğum mu?

Üç yıldır iflah olmadım desem yeridir 😅 sürekli anksiyete krizine girip , panik atak geçiriyorum. Eskisi gibi başarıya aç ve ders çalışma isteğim yok. Tamamen kendimi salmış vaziyetteyim. Beynim sürekli yoğun , çok dolu. Yediğim , içtiğim , yaptığım hiçbir şeyden tat alamıyorum. Yks çalıştığım zamanlar, sabahın köründe kalkıp ders çalışıyordum ve o zamanlar halam da bizim evimizdeydi. Hemen koşup çocuklarına yetiştirmişti: " Sabahın köründe kalkıp ders çalışıyor diye ". Eğer nazar'a uğramışsam halamdan şüpheleniyorum 😅 sürekli okuduğum bölümü bırakmak ile ilgili düşünceler geliyor. Hayat enerjim kalmadı, hiçbir şeye isteğim yok. Sürekli uyuyup , düşünmek istiyorum. Kılımı kıpırdatacak halim yok 🥺