Yıllardır depresyon hastasıyım, nasıl toparlanırım?

çok güvendiğim sevdiğim biri beni ölüme terk etti arkadaşlarım kendimi öldürmemi söyledi yanlışım olmayan hep destek olduğum kişilerden bunları duyunca sarsıldım ve birkaç hafta içinde çok kötü şeyler duydum depresyon hastası birine böyle davranmaları tüm umudumu tüketti artık kimseyi görmek bile istemiyorum güvendiğim birkaç kişi var onları bile görmek istemiyorum

Çok çok zor 🥺 nasıl dayandın bütün bunlara? En sevdiklerin bile böyle davranınca.. Nasıl hissettiğini tahmin bile edemem 😔

çok teşekkür ederim beni anlamaya çalıştığın için.. hiç düşünme bile, umarım hiçbir zaman böyle hissetmezsin :))

Peki ne zaman başladı bu depresyon? Yani ilk ne zmn teşhis kondu ve o zamanki sebep neydi?

8 yıl önce başladı o zamanlarda aile sorunlarımız çoktu. aynı zamanda fiziksel ve psikolojik şiddet görüyordum. o zamanlardan beri sağlıklı değilim pek. öğretmenlerim hep bağırır kızardı insanlara mesafeli olduğum için servis şoförüm dalga geçerdi mutsuz asık suratımla ve ailem yan odada duymama rağmen benim hakkımda hep konuşurlardı. hep yalnızdım bu benim isteğim değildi ama bunu fark etmediler daha çok dalga geçmeyi ve kızmayı tercih ettiler

Kardeşin var mı ya da küçüklüğünden beri yanında olan, güvendiğin biri?

iki ablam var kriz geçirdğimde biri dalga geçiyor ve hakaret ediyor. diğeride ben kötüyken iş yapamayınca bana ergen diyor hakaretler ediyor yani kimse yok ancak öldüğümde pişman olurlar onun dışında beni anlayabilecek biri yok

bir de ben çok belli etmeyen biriyim dışarıya belli etmem. ama ağladığımda ya da kriz geçirdiğimde beni umursamıyorlar tam tersi dalga geçiyorlar. ben hiçbir şey anlatmıyorum haliyle. doktora gitme sebebimi teşhisimi bile bilmiyorlar benim hakkımda hiçbi fikirleri yok. annem kaç yaşındasın ne derdin var ilaçları bıraksana niye içiyorsun gibi şeyler söylüyor. rahatsızlığım hakkında hiçbir fikirleri yok. onlara açıklama gereği bile duymuyorum şu ana kadar anlamayan umursamayan bundan sonra anlasa ne olur

Peki inanç kısmı? İnançsızım yazmışsın açıklamaya o ne zaman başladı? Soruyorum çünkü ruhen kötü hissetmenin, daha da yorulmanın inançla doğrudan ilişkisi var

:)) 13 yaşından beri inançsızım. ben hep fiziğe astronomiye biyolojiye felsefeye meraklıydım hala öyleyim hatta felsefe okuyorum ama onların da artık boş olduğunu düşünüyorum hepsi boş bomboş

Peki sana islamın bilimle ters düştüğünü düşündüren nedir?

bunun için çok sebep var sadece bilimsel değil çoğu şey bana ters düşüyor ve önemli olan bu değil

Bu konuya eğildim çünkü dediğim gibi ruhun iyileşmesi ve yaraların sarılması için bir şifaya ihtiyaç var. Bunu da din olarak görüyorum şahsen zira kuran dinlediğimizde pilimiz doluyor ve huzurumuz artıyor. Pek çok hristiyanın, Yahudinin ezan sesini duymasıyla müslüman olması bu yüzdendir. Yine de dinden bahsetmek istemiyorsanız siz bilirsiniz. Peki nasıl çözebiliriz bunu? Bir fikriniz, ön seziniz var mı?

maalesef bir yolunu bulamıyorum

Gün içinde neler yapıyorsun? Çok sinirlendin bir krize girdim diyelim nasıl atlatıyorsun? Uyuyor musun, öylece bitmesini mi bekliyorsun yoksa bir şeyler mi kırıyorsun?

gün içinde odamdan çıkmıyorum artık sadece film izliyorum bir şeyler okuyorum. kriz genelde tekleyici bir şey olduğunda oluyor beni tetikleyen de insanların söyledikleri oluyor insanlarla iletişimimi kestiğimi için kriz olmuyor. panik atak oluyor bazen durduk yere oluyor. nefes darlığı oluyor yapacak bir şey yok bunun için sadece geçmesini bekliyorum. kaygı atağı olduğunda da hiçbir şey yapamıyorum ilacım var ama işe yaramıyor onun için de sadece bekliyorum geçmesini bi çözüm yolu yok

tetikleyici*

Peki bakış açını değiştirmeyi denedin mi? Bu hastalığa, kendine, olaylara başka bir açıdan bakmak için çabaladın mı? Ya da dine? Bence bir ön yargın var küçükken yaşadığın bir olay yüzünden dine mesafelisin. Bunu çözdüğünde hayatındaki sıkıntı da gidecek