Merhamet ve empati duygum beni rahatsız ediyor?

Nasıl başlamam gerekiyor bilmiyorum o yüzden direkt başlayacağım. Sürekli istemeden empati kurup karşımdaki kişiye destek olmaya çalışıyorum. Hiç sevmediğim biri bile olsa onun için her şeyi yapıyorum. Bu huyum genellikle maddi durumdan sömürülmeme sebep oluyor. Bir şey alırken yanımdakine sen de ister misin diye sormasam kendimi kötü hissediyorum. Ve o yüzden hep başkalarına para harcıyorum. Eskiden insanları çok severdim, arkadaşlarımı çok severdim. Koşulsuz şartsız sevmek derler ya, öyle. Hiç bir zaman karşılığını görmedim. Sevmek kadar güzel bir şeyin fazlası da zararmış. Her şeyimi verdim yakın arkadaşlarıma. Evimi açtım, iftara çağırdım, bir sürü şey aldım, her gün yemek aldım, yol parasını ödedim. Sonra o kişilerden kazık yedim. Ben artık birine her şeyimi sevmek istemiyorum. Çünkü bu yaptığımın karşılığını çok boktan bir şekilde aldım. Çok değersiz hissettim, ağladım, kızdım, sövdüm. Neyse. Konudan uzaklaştım. İyi niyetim suistimal edildi hep. Bunu hiç bir zaman dile getirmedim. Kabalık etmedim. Saf değilim ve bu kelime beni kızdırıyor. Saf değilim salağım. Gerçekten öyle. Başımıza iyilik meleği sanki. Ğskwwğwkwğwlw. Kendimi kullandırdım. Sonra da götüme tekmeyi yedim hep. İçimdeki en nefret ettiğim duygu merhamet ve empati. Yok olsunlar istiyorum.