Gözlemlerinden ne öğrendin?

Aleyküm selam. Gözlem yapmayı çok severim, sessiz sessiz insanları analiz etmek keyif verici benim için, insanın derinliklerine inmeyi, ondaki derinlikleri görmeyi seviyorum, zira insanı insan eğitiyor, her insan bir şeyler öğretiyor bakmasını bilene. Kendimi de gözlemlerim, karakterimde hâlâ hoşnut olmadığım özelliklerim var. Gözlemlerim bana kimsenin göründüğü gibi olmadığını, kimsenin kimseye her zaman tüm şeffaflığıyla kendini yansıtmadığını, insanın kendini dahi tanımadığını, tanıdığını sandığını, iyi olduğun için herkesin de sana iyi olmayacağını, sesini çıkarmazsa insan, kendini doğru ifade edemezse zan altında tutulup hırpalanacağını öğretti. Şartlar ve çıkarlar değişiyorsa duygular da değişebilirmiş, en azından bazı haysiyetsiz kişiler için bu böyle. Bazen insanı bakışları da ele veriyor, bakışlarından da o kişinin karakterini analiz edebiliyorsun. Tabii ki bazıları öyle güzel oynuyor ki iyiyi lakin en nihayetinde onların da gerçek yüzü ortaya çıkıyor, kimse hayat boyu kendini saklayamaz, zamanla açık eder lakin içi dışı bir olanın zaten saklanmaya ihtiyacı yok ve insan ne kadar iyi olursa olsun değişmek zorunda kalıyor en nihayetinde, herkes değişiyor, bazıları oskarlık sergilese de gözler kalbin aynasıdır diyorum, kalbinde güzellikler olanlar kimseye hoyrat bakmıyor, bakışlarıyla delik deşik etmiyor kimseyi. Ve bazen insanın iyi mi kötü mü olduğunu bakışları da ele veriyor, en nihayetinde eninde sonunda. Bazı kişilerin derinliklerini görünce onlardan tiksindim, ciddiye de almaz oldum ve bazı insanların derinlikleri öyle büyülü ki, öyle insanların her bir sayfasını, her bir detayını bilmek isterim. Bazı ahlaksızlar sayesinde ahlakın ve haysiyetin ne değerli erdemler olduğunu gördüm ve her insan yanıltabiliyor, insanı kendi bile yanıltırken, insanlar hakkında hemen hüküm vermemek gerektiğini de öğrendim.