Sizce unutulmak mı daha kötü yoksa hiç sevilmemiş olmak mı?

Bilmiyorum şu an yaşadığım şey de kötü ne hissettiğini bilmiyorum ve karşımdaki kişi çok iyi bu bana iğrenç biri gibi hissettiriyor ve o çok iyi olduğu için sanki ona üzülüp ayrılamıyormuşum gibi hissediyorum ve ağlıyorum

Unutulmak daha acı verir sanırım. Hiç sevilmemiş olmak, eğer sevildiğini zannedip bu gerçekle yüzleşmek olarak bakarsak ciddi üzücü bir durum. Ama ilişki yaşayıp bir çok anısı olan bir çift olarak unutulmak daha yıkıma uğratır.

İkiside bir birinden kötü..

Düşünsenize unutuluyorsunuz ne kadar da berbat bir his..

Hiç sevilmemek olmak bu işte çok ağır bir şey..

Böyle durumlar yaşamıştım. Çok ağır bir şey, insanın canı çok yanıyor..

Hiç sevilmemiş olmak☹

Hiç sevilmemis olmak nasıl eziyet bilmiyorsun. Insanin canını çok yakan bir durum

Bence hiç sevilmemiş olmak daha kötüdür, kişiye kendini değersiz/önemsiz ve yalnız hissettirir. Ayrıca kişinin kendine olan güvenini de sarsabilir..💔

İnsanız bir yerde birşeyleri unutmak ve devam etmek zorundayız unutmak değil de seviyormuş gibi yapıp zerre sevmiyor olduğunu bilmek en çok o can yakar...

basından beri sevmiş gibi yapması beni daha çok üzer unutması üzmez böyle insanları hiç sevmiyorum madem sevmiyorsun neden sevmiş gibi yapıyorsun bunları boğmak lazım

Beni de unutuyorsa yazıklar olsun ona... ikisi de kötü sevilmediğimi zatenn biliyoruz da oteki de kötü

Hiç sevilmemiş olmak daha kötü. Herkes bir gün unutulur, bu normal ama baştan beri hiç sevilmemiş, kandırılmış olmak daha üzücü.

Hiç sevilmemiş olmak her zaman daha kötüdür.

Unutması normal bir süreç.. hiç sevmemiş olması daha fazla üzer..