Yalnızlığımı nasıl bitirebilirim?

Önceden çok kalabalık bir insandım. Birgün yalnız kalacağımı deseler asla inanmaz gülerdim. Tek başıma da gezerdim başkalarıyla da. Kız ve erkek bir sürü seçeneklerim olurdu. Ben üniversiteye başka şehire gidince memleketimde kimsem kalmadı. 1 sene önce memleketime döndüm. Erkekler evlendi kızlar aynı şekil ya da başka yerlerdeler. şu an ki yakın arkadaşım da uzak şehirde yaşıyor. Ve uzakta yaşarken 2 yıllık toxic ilişkim oldu. Oda kafayı yedirdi bana. Onunla olduğum yıllar dahil 3 yıldır falan yapayalnız düşünebilirsiniz beni. Ve evden artık çıkmıyorum buraya geldim geleli mecburi durumlar hariç 2 kez dışarı çıkmışımdır. Ha bu arada birine geçen aylarda şans verdim takıntılı çıktı. Oda iyice soğuttu beni sevgili işlerinden. Maddi durumum iyi istesem istediğimi alırım alışverişi seven biri olmama rağmen oda beni mutlu etmiyor artık. Anladım ki ruhumun manevi doygunluğa ihtiyacı var. Tek başıma artık dışarıda olmayı sevmiyorum evde olmaktan da bıktım. Kız veya erkek arkadaşım olsun isterdim ve eskiden beri tanıdığım onlarla gezmek isterdim ama öyle bir şansım yok. Kendimi bu yalnızlıktan nasıl çıkarabilirim? Mutsuz bir yaşam bu hemde çok.