Geçip giden zamandan sana kalan neler var?

Elimde güzel şeyler de var elbette, yok dersem nankörlük etmiş olurum... geriye dönüp baktığımda... neleri atladığımda... aferim diyorum kendime afferim sana kızım hâlâ dimdik, hâlâ gülebiliyorsun, hâlâ umudunu kaybetmiyorsun... elimde kalan şeyler kendimi sevmeyi öğrendim.. değer vermeyi... kendime saygımı öğrendim... bak bu çok önemli... ne kadar parçalarsa kendini parçala olmayınca olmuyor... kabullenmeyi öğrendim...

Böyle olması gerekiyormuş demeyi içim yana, yana öğrendim.
Artık hiç bir şeyin yakasına tırnaklarım sökülürcesne yapışmıyorum. Bu zamana kadar olacağı varsa olurdu zaten diyip pes ediyorum.
Emekse, emek zamansa zaman her şeyi gözü kapalı feda ettiğim hiç bir şey benim olmadı çünkü.

Sinir, stres ve pişmanlık.