Eskiden mi insanlar daha mutluydu? yoksa simdi mi insanlar mutlu?

Es-selamu aleyküm.

Bence her şeyden önce mutluluğun çağlar ve bireyler için tarifini bilmek gerekiyor. Aksi halde mutluluk seviyesini ölçmek mümkün olmaz.

Gönlü zengin olanın her halde mutlu oluşundan söz edilebilir belki ama, cebi zengin olanın her şeyini kaybettiğinde mutlu olması mümkün olmayabilir.

Aslında bu sadece para ile de ilgili değildir. Söz konusu insan olunca, matematiksel bir formülden bahsedemiyoruz. Öyle karmaşık bir hal ki, herkesi ayrı ayrı ele almak gerekiyor. Bu yüzden kısaca öznel olmayan bir yorum yapmayı doğru buluyorum.

Mutluluk bazen bir imtihanda, bazen de nimette gizlidir; bazen varlık ve bazen de yoklukta saklanır. Bu tamamen güzel bakmak ve güzel görmekle ilgilidir. Kimisine dünyaları verseniz bir avuç gülümsemeye değişmez, kimisine dünyalar yetmez, varlığını yere göğe sığdıramaz.

Öyledir işte. Mutluluk burada ikiye ayrılır; biri tadımlık, biri ömürlüktür. O ömür de ecelle sonsuza kavuşur..

Dünya ve içindekilerle gelen mutluluk genellikle geçici olur. Varlığı yüzü güldürür ama, yokluğu kalbe dokunur. Vedalar acıdır bilirsiniz. Dünya nimetine bağlılık vedayi getirir.. İstemeseniz de.

Bu yüzden genellikle fani şeylerle mutlu olan insanlar, narkoz almış bir hasta gibidir. Kalbi acı hisseder ama bunu yüzüne yansıtmaz.

Diğeri ise, dünya nimetleri olsa da olmasa da şükür ve sabırla yaşayan, ebedi mutluluğu Allah'ın rızasında arayan fani kulların mutluluğudur. Böylesi geçici değil, aksine kalbi ferahlatan, yüzü tebessüme boğan mutluluktur.

İçi ve dışı bir olan insanlar genellikle bunu tercih eder ve onları mutlu eden şeyler öyle büyük kocaman dünya nimetleri değildir.

Varlıklı da olsa, darda da olsa. O yine fani bir kuldur.

Elbisenin kabirde ehemmiyetinin olmadığını bilir ve her an göçüp gidebileceğini asla aklından çıkarmaz.

Rabbim cümlemize sonu olmayan bir mutluluk, gönül zenginliği ve güzel bir tebessüm nasip etsin.

#Selâmetle 🙂

Bu dünyada daimi mutluluk yok, eskilerin derdi tarladaki ekinse şimdikilerin derdi başka başka meseleler. Dünya geliş gayesinden kopuk, farkında olmadan yaşayan herkes mutsuz olacak çoğunlukla. Eskiler bu söylediklerimin daha farkında olduklarında şimdilere kıyasla daha mutlulardı diyebiliriz.

Eskiden yokluk içinde mutsuzdu. Şimdi daha kötüsü varlık içinde mutsuz. İnsanlığın, emeğin, özgürlüğün, adaletin değer görmediği yerde mutluluk diye bir şey yoktur. İnsanın devamlı olarak içine düştüğü, düşmek istediği mutluluk tuzakları vardır.

Eskiden insanlar elindeki ile mutlu olmayı bilirdi , şimdilerde ise başkasındakinin elindekini alınca mutlu olacağını zannediyor. İnsan oğlunun doyumsuzluğu kendi felaketini getirecek.