Artık insanların davranışlarını anlamaya çalışmanın beyhude bir çaba olduğunu düşünüyorum.
Anlayış gösterdikçe insanların davranışları farklılaştırıyor, başkalaşıyor sanki...

Siz insanları anlamaya, davranışlarını anlamlandırmaya çalışıyor musunuz?
Artık insanların davranışlarını anlamaya çalışmanın beyhude bir çaba olduğunu düşünüyorum.
Anlayış gösterdikçe insanların davranışları farklılaştırıyor, başkalaşıyor sanki...

Siz insanları anlamaya, davranışlarını anlamlandırmaya çalışıyor musunuz?
Hayır artık uzaklaşıyorum herkesten, her şeyden. Zira anladım ki her şeyi anlamak, bir hastalıktır. İnsanların hatasını görüyorsun, neden böyle davrandıklarını çözüyorsun. Ama susman gerekiyor. Bir çocuk bağırıyor, kızıyor annesine sebebini anlıyorsun ama susman lazım. Ve suskunluk.. insanı bitiriyor ~ ℳ
Ben insanların davranışlarındaki farklılığı bile çözemiyorum. Çok garip davranıyorlar 😏 Bunun boşuna bir çaba olduğunu düşünüyorum artık
boş ver zaten dediğim gibi anlamanın da bir yardımı olmuyor, aksine zihnin daha da doluyor ve bu sessizliğin altında eziliyorsun
Beyhude bir çaba zaten..
Her insan bir dünya zira..
Sezen Aksu'nun "Ben bu dünyayı anlayamadım. Niyetlendim de altından kalkamadım.." dediği dünya değil mi?
Daha birini anlayamadıktan sonra bütün dünyayı çözmeye çalışmak gereksiz bir durum..
Âlimler, büyük düşünürlerin çoğu yalnızdır.. Ahbabı yoktur.. Dava arkadaşları olsa da yine yalnız kalmayı severler..
Çünkü insanların farklı dünyalarıyla ilgilenmezler, sevmezler de..
Namaz gibi bakarlar hayata.. An geldimi, zamanı geldi mi omuz omuza mücadele ederler, bir safta sımsıkı dururlar.. Ama namazın farzı bitince, sünnet kılar gibi dağılırlar kendi köşelerine..
Orası hususidir.. Hususî alandır..
Bediüzzaman Hazretleri; akşam ile yatsı arasında benim hususî bir vaktim var. Melek gelse, kabul etmem.. Der..
Güzel izah etmişsiniz, Allah razı olsun.
Demek ki o âlimler, başkalarının dünyalarıyla ilgilenmeyi bile vakit kaybı olarak görüyorlarmış...
Ne kadar muazzam 🌿
İnsanların dertleriyle dertleniyorlar ama onlar büyük resimle ilgileniyorlar, herkese hususi dertleriyle ilgilenip vakit kaybedemezler..
Yine Bediüzzaman Hazretlerinin "Karşımda müthiş bir yangın var, alevleri göklere yükseliyor.. İçinde evladım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor.. O yangını, o alevleri söndürmeye koşuyorum.. Yolda biri çelme takmış da ayağım ona çarpmış.. O müthiş hadise karşısında bu bir kıymet ifade eder mi? Dar düşünceler dar görüşler!"
Müthiş bir izah.. Böyle insanların derdi daha büyük.. Ümmetin yangını var.. Ve koşması acele etmesi lazımken, bizlerin hususi dertleriyle vakit kaybedemez..
Büyük düşünen insanların derdi de büyük olur.. Bu yüzden yalnızlığı severler ya da mecbur kalırlar ki, odağını başka yere çevirmesinler.. Meşgul olmasınlar..
Vicdansız olduklarından değil, dertlerinin büyük olmasından..
Anladım...
Onların derdi ümmetin imanı ve ahireti iken küçük detaylara takılıp kalmamışlar. Bu yüzden hem kendilerine hem de çevresindekilere hep faydalı olmuşlar...
Bizler ise kendi küçücük dünyamızda ufacık detaylarda boğulmuşuz. O yüzden ne kendimize faydamız var ne de Ümmete...
Allah razı olsun, bu vakitte küçük şeylere ne kadar çok takılıp kalmış olduğumu idrak ettim vesileniz ile...
Estağfurullah insanız, ben bunları biliyorum da yapmıyor muyum sanki? İllaki benim de kafama takıp, canımı sıktığım şeyler oluyor.. İnsanız ve nefis taşıyoruz..
Ne kadar bilirseniz bilin, insan dışarıdan öyle ya da böyle etkileniyor..
Misal siz dedikodu, gıybetten haz almıyorsunuz ve yapmıyorsunuz diyelim.. Ama sizin bulunduğunuz ve terk edemediğiniz ortamda alenen yapılıyor.. Ne kadar kulağınızı kapatmak isteseniz de o kulağınızdan giriyor ve canınızı sıkıyor..
Şu an öyle bir durumdayım.. Kendime teselli vermeye çalışsam da kafamdan atamıyorum ve canım sıkılıyor..
Öyle tâbi, kendimizce kafama taktığımız şeyler oluyor, olmasa sorun var demektir.
Bahsettiğiniz örnekteki gibi bir durum bile bizim kendimiz için değil başkaları için üzüldüğümüzü ve onların imanını düşündüğümüzü gösterir.
Rabbim maddi ve manevi sıkıntılarımızı hafifletsin ve bizlere doğru yolu göstersin..
Amin, ecmain..
Çoğu zaman insanlara "beni anlayın artık" diye bağırasım geliyor. Anlaşılmak istiyorum da bazen umduğumu bulamıyorum. "Hayır ya o öyle değildi" dediğim zamanlar oluyor.
Ben nasıl anlaşılmayı istiyorsam, derdini bana açanı da o derece anlamaya çabalıyorum.
Bazılarını da anlamaya çalışmıyor, o artık öyle diyerek kabulleniyorum.
Kafa yormak, hele ki bazılarına, yoruyor beni.🌺
Bizi insanlar ne kadar anlıyorsa biz de o kadar anlam vermeliyiz...
Yoksa insan hem çok yoruluyor hem de çok üzülüyor...
Cevap
5Cevap
Hayır etmiyorum zaten kendini açık ve düzgün anlatını tek seferde anlarım anlatmayan da anlatmasın.
Değer verdiğim insanlar için ekstra çaba sarf ederim. Diğer insanlar için de olaya göre değişiyor. Her insanı anlamaya çalışsak zihin kalmaz...
İnsanları anlama çabam ve sabrım karşısında umarım sevap puanları alıyorumdur. Yoksa gerçekten yazık bana.
Onlar anlıyor mu ki halimizden uğraşmayın manası da yok
Fazla sarfetmiyorum
İnsanları anlamak böyle bir şey değil
Artık çabam olmuyor tecrübem bana yetiyor.
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?