Herkesleşmektense Hiçkimseleşmek Daha Mı İyi Sizce?

Ben de öyle bir kere denedim baktım iğrenç düşüncelere maruz kaldım ve kısa bir süre sonra onlardan uzaklaştım biliyordum ki değitirecekler ben de onlar gibi düşünmeye başlayacak kaba saba itici olacağım bence doğrusu bu

Sen de öyle ol sürekli sorgula iç sesinle konuş ama şizofreni olma sakın :) yaşamdan kopma hobiler edin sıkılınca da bol bol uyu

Hata yapmıyorum pek yani ev iş genelde pek insanlarla muhatap olmadığım için kimseyi kırıp üzmüyorum dışarıda pek çıkmıyorum hata yapsam bile kendime karşı hata yapıyorum ve tecrübe olarak görüyorum bozulmaktan kasıt belkide olmak istediğin kişi oluyorsundur yavaş yavaş bunu çok sonra farkedicez sanırım acaba olmak istediğimiz kişi olabildik mi diye
Sen napıyosun peki?

🤦‍♂️ muhatap olmuyorum

Sinirimi bozma Gizlenmiş yorum yapıyor sanki tanıyor biliyor konusuyor

Umursamasın sorun o değil ki herkes sosyal diye senin de sosyal olmana gerek yok binlerce kişi tanısan da bir kişinin yerini doldurmayacak insanlar mevcut ortamını beğenmiyorsan ortamını değiştir çok kolay söyledin yaa yalnızlık kötü değil insan bir süre sonra o kadar benimsiyor ki insanlardan tamamen ayrısıyorsun zaten o da seni sen yapıyor gözlem yeteneğin artıyor fikirlerine ortak çıkmadığı zaman iç sesinle tartışabiliyorsun ve daha doğru kararlar verebiliyorsun hiçkimseleşmek o kadar kötü değil.

İnsanların kırıcı itici kötü düşüncelerine maruz kalmaktansa hiçkimseleşmek daha iyi değil mi sana sürekli engel olan kibirli düşüncesiz düşüncelerine saygı duymayan kıskanç ötekileşmiş kindar nefretçil ve daha nice insan türemişken doğru birkaç insan bulmak için bu sayısız antilopların arasına girmek ne kadar mantıklı sence açık net ben o kadar güçlü bir yapıya sahip değilim ruhun kırılgan bünyem zayıf düşüncem zaten belli kazanmamam gereken tek yarısı kazanmısım onu da kazanmadığımı ittirdiklerini ve anne rahmine itelediklerini düşünüyorum yapam gereken tek şeyin ise sadece yasamak olduğunu düşünüyorum kimselere görünmeden sessiz sedasız bir ruh gibi gece gibi gölge gibi...

Olabilir psikolojik belki belki tahammülsüzlük belki eleştiri kaldıramama hepsi belki bilmiyorum belkide travma ben de kendimle mutluyum ve elimde telefon var bütün dünya ile sosyalleşebiliyorsun belkide kolayına kaçıyorum hiç bilmiyorum çok derin bir konu sayfalarca makale yazarım inan ama işte uzatmak istemiyorum

Anlıyorum seni yakın zamanda ormana gitmiştim ağaçlar akarsu ve yeşillikler vardı çok iyi geldi nadir de olsa bazen kaçarım keşfederim böcekleri kuşları çiçekleri incelerim durmaktan kastımız net aslında cehennem gibi bir hayat vasat bir hayat yaşamamak sadece daha hoş saygılı ve dobra gerçek bir hayat yaşamak ama bu sahte hayatın içinde çok zor çünkü birisini incitmekten korkuyoruz girdik yine dipsiz kuyuya katılıyorum sana

Tesekkür ederim not aldım kısa zamanda alıp okuyacağım söz.

Dışarı çıkmıyorum ki iş dışında iş ve ev kütüphaneye gidemem insanların bakışları bile etkiliyor beni otobüse binmem yolda önüme bakarak yürürüm karşıdan birisi geliyorda karşıya geçerim. İnternetten sipariş vericem okuyacağım söz

Okumamalısın etmeyebilirsin yapmayabilirsin bu ne bir tür psikolojik bir yöntem mi?

Tamam okuyacağım söz önerin için teşekkür ederim ayrıca sert giriş yaptın ama vakit ayırıp dinleyip düşüncelerini paylaştığın için ayrıca Teşekkür ederim...
O zaman sabah iş var müsade istiyorum rüyalar alemine gitmek için.

Sende mutlu musmutlu ol Okuduktan sonra fikirlerimi söylemem lazım ama bunun için ne yapmam lazım birdaha sana nasıl ulaşıcam ki ben

Pekii Nasıl İsterseniz Matmazel... 💐💐😴😴