Selam, 🍂 Kendinizi tanıyamadığınız ya da kendinize karşı dürüst olmadığınız zamanlar oldu mu. Mesela iç sesinizle konuşmadığınız, veya hayatta neler istediğini bilmediğiniz bir dönem..

Selam, 🍂 Kendinizi tanıyamadığınız ya da kendinize karşı dürüst olmadığınız zamanlar oldu mu. Mesela iç sesinizle konuşmadığınız, veya hayatta neler istediğini bilmediğiniz bir dönem..

Oldu, uzunca bir zaman hemde. Tanımak , zamanla değil anlamakla alakalı.
Şu hayatta en uzun kendimle yaşadım, yaşıyorum lakin buna rağmen , kendimle zaman geçirmeme rağmen tanıyamadım kendimi, ne zaman ki kendimi anladım, kendime doğru sualler sordum, işte o vakit gördüm kendimi. Annesinin dahi görmediği, korumadığı, silkelemediği o ürkek, hayalet, sessiz kızı gördüm. Hep kendimden nefret ettim, halbuki kendimi tanıdıkça ne kadar sevilesi bir insan olduğumu keşfettim, kendimi anladıkça tanıdım. Ne büyük haksızlıklar yapmışım kendime, en çok kendi kul hakkıma girmişim,1 dakikamı dahi haketmeyen kişiler için neler yapmışım, içime hançerler saplandığı halde ne kadar çok laf altında kalmışım, savunamamışım, koruyamamışım kendimi.
Nasıl nefret edebildim ki kendimden, şu bir gerçek ki;açığını veren , kendini ifade edemeyen, yerine göre davranmayan kişinin düşmanı çok oluyor, öyle kişiyle uğraşmayı, düşene tekme atmayı çok seviyor yaratıklar, halbuki o kişinin de bir sahibi var, kimse yalnız değil. Herkesin sahibi Allah.
İnanıyorum ki bana zulmedenler de zulme uğradı.
Uzunca bir süre kendime yabancı oldum hep, annem de beni manipüle etti, kandırdı, oyaladı, okuduğum kişisel gelişim kitapları, youtube'da dinlediğim kişisel gelişim videoları şimdiki kendimi kazanmamı sağladı, kendimi tanıdım , kitaplar okuyarak, videolar dinleyerek, tabii hayat tecrübelerimi de unutmamak lazım.
Şöyle bir bakınca maziye ;hep kendimi kandırmışım, hissediyordum lakin adlandıramıyordum. Canım yanıyordu lakin derinlemesine düşünmüyordum olay üzerinde, hep canım yanıyordu, hep bir yerlerde ağlıyordum yalnız, esas derdimi bilmeden, annesinin dahi "bir derdin var mı"diye sormadığı, herkesin üstüne geldiği, canını yakmaktan çekinmediği bir insanken nasıl esas derdimi bilebilirdim ki, yeni başlıyordum hayata, dünyaya gelen bir bebekten farkım yoktu.
Zor olsa da yüzleştim, yüzleşerek başladı kendimi tanımam, keşfetmem, başta çok canım yandı, utandım, yine nefret ettim kendimden, halbuki çoğu kişiden daha haysiyetli bir insanım, zaten kendini sevmesi gerekenler kendinden nefret ediyor, kendine zarar veriyor, kollarında kesik izi gördüğüm kişilere üzülerek bakıyorum, eminim ki kalpleri çok güzel onların, sadece ihmal edildiler, insanların k**hpelikleriyle mücadele edemediler. İnsan en çok kendini sevmeli şu hayatta ve asla kendine zarar vermemeli.
Çok şükür ki hiçbir kesici iz yok bedenimde lakin insanın kendini dövmesi de çok kötü bir şey, ancak kendinden nefret eden kendini döver , başını duvarlara vura vura, acıtır canını.
30 yıl kendimi tanımadan büyüdüm, kendime yabancı olarak büyüdüm, kendimi çok iyi tanıyorum, maziye baktığımda neyi neden yaptığımı görüyorum şimdi, şefkat duyuyorum o kıza, gitsem o kızın yanına sımsıkı sarılırdım ona, saçlarını okşardım, çok sev kendini, özür dile kendinden, seni hak etmeyen kişileri sil, kendine yardım et derdim.
Yüzleşmek çok sancılı, ne aptalmışım diyor insan yüzleşmenin başında, kızıyor kendine, utanıyor kendinden lakin kendini anladıkça yaptığı tüm saçmalıkların, küçük düştüğü anların , boş boş konuşmalarının ana sebebini görüyor , belki çocukken uğradığı şiddet yüzünden buhranlı zamanlar, gençlik, yetişkinlik, öğrencilik hayatı geçiriyor , acayip davranışlarının sebebi o bir anda saklı işte.
Kendini tanıyan, keşfeden kişi tüm sorunlarının kökenini görüyor, o sorunların aslında nerde başladığını, tüm güvensizliklerinin ana sebebini görüyor.
Gördükçe de kendini sevmeye başlıyor, anlamadığın bir insanı sevemezsin, anlarsan ancak sevip, şefkat duyabilirsin. İnsan küçük bir bebeği sever gibi sevmeli kendini de, ancak o zaman barışır kendisiyle, ancak o zaman kurtulur değersizlik duygusundan, ancak o zaman korur kendini, arka çıkar kendine.
Kendini tanımak farketmekle mümkün , farketmek ise; insanın kendine sorular sorması ve yüzleşmesiyle oluyor ancak
Evet oldu öyle dönemler.. İnsanlar bazen öyle şeyler yaşıyor ki bunu yaşayan ben miyim? Ben nasıl bu hale geldim? gibi sorular sorabiliyor.. Ama bu durumu kimsenin söylemesi ile değil insan yine isterse kendi kendine toparlayabilir.. Kimse kimseye istemediği bir şeyi yaptıramaz..
İç sesimle ayrı düştüğüm durumlar oldu ama konuşmadığımız bir zaman olmadı. Sürekli diyolog içindeyiz. Sadece onu anlamadığım zamanlarda ters düştük. Yani mantık ve duygu çatışması yaşadım. Her ne kadar kendimle çatışma içinde olsamda kendime hep dürüst oldum..
Rica ederim abla
İnsan duygularıyla bir bütündür. Bazı duygular vardır darbe yiye yiye nasırlaşır. Kabuk bağlayan her duyguda biraz biraz yabancılaşırız insan kendine. Elbette kendimizden uzaklaştığımız zamanlarımızda olmuştur.
Cevap
6Cevap
Zaman zaman kendimize de yabancılaşıyoruz. Olmuştur ve olacaktır.
Son 2 yıldır zaten bu durumdayım insanların bana karşı olan hakaretlerini ve davranışlarını değiştirmek için tam bir paylaço kılığına büründüm aynaya baktığımda benden geriye kalan tek şeyin görünüşüm olduğunu fark ediyorum o eski düşünceli kişiliğimin yerine her an her istediğini yapıp söyleyen biri oldum artık acı verici bu değişimim ancak kendimi korumak için yaptığımı düşünerek rahatlatıyorum kendimi
Çok nadir de olsa kendimi tanıyamadığım durumlar oluyor.
Tam kontrolden çıkmak üzereyken toparladım herşeyi... Kendimi tanıyamadığım bir dönem oldu bunun yansıması çevreme bile zarar verirken ben umursamıyor devam ediyordum. Bir gün bir uyandım ve o uyanış oldu. Aynı hataya bir daha düşmem!
Herkesin illa ki olmuştur öyle bir dönemi, mesela küçükken. İnsan büyüdükçe kendisini daha iyi tanır ne istediğini bilir.
Evet oldu zor ve karışık bi dönemdi benim için. Neyse ki kendime geldim.😌
Mesela şu an 2 ay önceki bana yabancıyım. Gün geçtikçe kendi içinde değişip dönüşüyo insan.
Evet oldu tabi ki ama şu an o dönemde değilim atlattım zamanla halloluyor
Evet, uzun sürelerce kendime yabancı olmuştum
Oldu illaki daha da olacaktır
Oldu.. Kendimi tanıyamıyorum..
Olmaz olur mu bugün acayip öyleyim
Ne istediğimi bilmediğim dönemlerim olmuştu
Hayır
Evet oldu.
Oluyor ara ara
Olmuyor..
Bilmem ki
Olmadı
evet oldu
Evet...
Kendi cevabını paylaşmak ister misin?