11 Yıldır Depresyondayım Okumuyor Ve Çalışmıyorum Hiç Arkadaşım Yok , Benim Yerimde Olan Biri Ne Yapmalı?

Kendimi Hayattan Soyutladım , birey hissetmiyorum 27 yaşındayım hayattan hiç bir beklentim umudum yok asgari ücret de olsa çalışmıyorum kendimi küçümsüyorum aklım hiç bir şeye ermez hiç sosyal hayatım olmadı doğdumdan beri lise 1 terkim.. lise aşkım bile 4 yıldır evli çoluk çocuğa karıştı hayatın içine attı kendini de ben kendimden hayattan herşeyden sorumluluk almakdan kaçıyorum hiç çalışmadım bile bütün günüm evde bilgisayar oynamakla geçer konforsuz yapamıyorum hiç bir hayalim olmadı yaşadığımı hissetmiyorum birey hiç olmadım hiç kendimi sevmedim sesimi boyumu tipimi hiç bir şeyimi sevmem kafam çok bozuk beni kıvanç tatlıtuğun hayatına bile koysanız kafamda hiç bir zaman geçmeyecek şeyler olduğunu hissediyorum benim araba motor sürmem ehliyet almam sevgilimin olması evlenmem ve yurt dışı görmem nerden baksanız Atatürkün dünyaya geri gelmesi bir şey , Ay a bisikletle çıkmak gibi bir şey , kendimi hiç sevmiyorum evde bilgisayar takılıyorum kilo aldım veremiyorum dışarı çıkmak istesem gidebileceğim bir ortam yok yani kısaca dünyada yaşayan ölü oldum her gün sağlıksız beslenirim uyku bozukluğum var daha bir çok kusurum var sanırım en iyisi kendini öldürene kadar konfor içinde kalmak sanırım ya da yerimde başka biri olsa çokdan intihar etmişti..