Bir karar alırken aklınıza mı, kalbinize mi danışırsınız?

Kalp tıpkı yaramaz bir çocuk gibidir, koşar, düşer, yara alır, kalkar, tekrar düşer, tekrar canı yanar, yine de isteklerinin peşinden koşmaktan vazgeçmez. Her istediğini gerçekleştirmek ister.

Sevinci, üzüntüyü, acıyı, heyecanı doruklarda yaşar.

Akıl ise düşünür, muhabbet eder. Gülen ve ağlayan akıl değil kalptir.

Akıl bakar, gören ise kalptir. Akıl dokunur, hisseden ise kalptir.

Akıl tartar ve tartışır, kalp ise teslim olur.

Acıyan, yaralanan, heyecan duyan kalptir, akıl değil. Akıl deneyimli bir yetişkin gibidir. Mantıklı olanı savunur, kurallar koyar, sebep-sonuç ilişkileri kurar, açıklamalar yapar.

👀 Bence bir yetişkinin kararları çok sıkıcı olabilir karar alma da, oysa bir çocuk veya çocuk ruhlu insanlar kararlarını alırken eğlenceyi de başrole koyarlar.

👌 Öyleyse bir karar alırken kalp mi mantık mı dir ikilemde kalmadan ikisinin ortak bi karar almasını sağlamak daha faydalı değil midir?